ديروز باز جناب ايلچى انگليس آدم خود را نزد بنده فرستاده كاغذى را كه مشعر بر مواد مذكور در فوق « 1 » باشد خواسته بود ، و من هم وعده دادهام كه فردا جواب لازمه را مينويسم ، لهذا از جناب صدراعظم متوقع هستم كه فردا كه ايلچى انگليس را ملاقات خواهيد فرمود هرگونه جوابى كه خواهيد فرمود سريعا به بنده بيان فرمائيد ، تا بنابر آن جواب انگليس را بنويسم .
جناب صدراعظم فرمود ان شاء اللّه فردا بشما جواب خواهم فرستاد .
جناب امين الملك عذرخواهى همهء اين زحمات را كردند و جناب صدراعظم هم اظهار ممنونيت فرمود . بعد ذلك جناب امين الملك گفتند ديروز با جناب ناظر امور خارجه بعضى مكالمات نموديم ، خلاصهء جواب ايشان اين شد كه جناب صدراعظم را ديده جواب لازمه را مىدهم نميدانم مراتب را به خدمت شريف عرض كرده است يا نه ؟ جناب صدراعظم فرمودند كه ديروز ناظر خارجه به در خانه نيامده ، با جناب شما مشغول بوده است ، امروز هم ملاقات نكردهام ، البته امروز به من بيان خواهد كرد .
جناب امين الملك گفت كه چون تفصيل مراتب را به جناب ناظر امور خارجه بيان كردهام و ايشان هم خدمت شريف عرض خواهند كرد ، لهذا تكرار عرض كردن را مخلص دردسر ميدانم ، با همهء اين اميدوار بر زيادتى لطف و مهربانى شما بوده ، زحمت اظهار مىدهم كه چون توقف بنده در اينجا زياد شده ، چندان وسعت وقت نمانده ، هرگاه از راه مهربانى جواب همهء مطالب بنده كه ناچار موقوف به ارادهء جناب شما است التفات فرمائيد ، فوق الغايه موجب ممنونيت بنده خواهد بود .
جناب صدراعظم فرمودند كه ان شاء اللّه حتى الامكان سعى
هامش
( 1 ) - در اصل : مذكور الفوق