نداشته و بيشتر تحت تأثير زبان تركى بوده و كلماتى از آن زبان را نيز در انشاء خود آورده است نظير تكر ( چرخ ) ، كورك ( پارو ) و نظاير اينها .
با اين خصوصيات نه تنها نمىتوان كتاب را ادبى دانست بلكه در مواردى هم انشاء آن نارسا و احيانا خستهكننده است ، و از آن جهت در هنگام چاپ كوشش بسيار به عمل آمده است كه در موارد لازم عبارات كتاب توضيح داده شود . موارد مبهم ، با توضيحى ولو مختصر روشن شود ، و دربارهء اعلام تاريخى و جغرافيائى مختصر توضيحى درج و لغات كتاب معنى گردد تا كار خواننده نسبة آسان شود .
اين كتاب از نظر احتواء بر اصطلاحات نظامى عثمانىها نيز حائز اهميت است .
اصطلاحاتى چون ميرلوا ، ميرآلا ، فريق ، ميرميران ، قائممقام ، قرخسردار ، مدبّر ، شهبندر ، قولّلر آقاسى و نظاير اينها در اين كتاب به چشم مىخورد كه مىتواند براى اهل تحقيق سودمند باشد .
استعارات و تعبيرات مؤلف از آنچه مىديده است و تشبيه آنچه بنظرش ميرسيده بسيار ساده و گاهى عاميانه و بهرحال نمايندهء يك روح ساده و بىآلايش شرقى و درعينحال دلكش و خوش است .
كوه « وزوو » را به كورههاى آجرپزى تشبيه كرده مىنويسد :
« از جمله ، اول كوه آتشفشان بود كه كوه گرد مدورى ، مانند كوه » « دماوند در مقابل شهر ، در چند فرسخ مسافت ، واقع و نمايان و بقرار ده كورهء » « آجرپزى دوده و بخار على الاتصال از سر كوه متصاعد و مانند قطعات ابر رو به » « آسمان بلند مىشود » ( ص 165 )
سفرنامه فرخ خان امين الدوله ( مخزن الوقايع ) ( فارسى ) — صفحة مقدمه 46
مساهمون: حسين بن عبد الله سرابى
صمقدمه ٤٦