و بدينجهت آنچه بايع گويد مشترى را نميرسد كه زياده و نقصان كند اگر « 1 » سخنى گويد و نقصان در قيمت كند مثل فحش خواهد بود « 2 »
اسكناس
و دادوستد آن مملكت و پولى كه رواج « 3 » آن ولايت است اغلب ورق كاغذى است كه از دولت گل « 4 » مهرى بر آن زدهاند و آن كاغذ رواج مملكت است و بالنسبه به پول صرف دارد به جهت اينكه صد هزار تومان از آن پول را ميتوان در بغل گذارد و بهرجا مسافرت نمود ولى حمل و نقل پول اشكال عظيم دارد به اين علت « 5 » تجارى كه هستند « 6 » صرف ميدهند و آن اوراق را هرقدر كه احتياج باشد خريده به اطراف ميفرستند و از پنجتومان تا هزار تومان مقرر است كه آن اوراق چاپ و گل و مهر شود والى « 7 » مملكت نمسه آن پول رواج دارد و در ممالك مشرق رواجى ندارد مگر اينكه از خود حضرات انگريز و اهالى كانثيل ايشان خريده روانهء لندن كنند . در هندوستان نيز نارواج « 8 » است . غرض پولى است بىخون دل و حراستش در
هامش
( 1 ) - نسخهء اصل و مجلس : چنانچه .
( 2 ) - نسخهء اصل : مثل اين است كه فحش گفته باشد - مجلس : مثل اين است كه فحش داده باشد .
( 3 ) - نسخهء اصل و مجلس : رايج .
( 4 ) - نسخهء مجلس : گل و .
( 5 ) - نسخهء اصل و مجلس : سبب .
( 6 ) - اصل و مجلس : در آنجا هستند .
( 7 ) - نسخه اصل و مجلس : و تا .
( 8 ) - در ترجمهء انگليسى تصريح شده كه در هندوستان رواج است و بايد اينطور باشد . ف .