كه در هفته دو روز چند نفر از اطباء به جهت معالجهء مجانين در آنجا جمع ميشوند . مجانين را به نظر اطبا ميرسانند . در باب غذا و دواى ايشان با يكديگر مشورت كرده قرار ميدهند و هريك كه رفع مرضش شود بعد از تجربه او را رها ميكنند و قرار ايشان بر اين قسم است و مخارج آن با دولت است .
دار التأديب
بعد از تماشاى ديوانهخانه قريب به آن حصار ما را در قلعهء ديگر بردند كه در يك طرف قلعه عمارتى بسيار ساخته بودند و در آن عمارت دختران بسيار خوشگل از ده ساله الى بيست ساله هريك به شغلى و كسبى مشغول گشته و در طرفى ديگر به همان قسم جوانان بسيار خوب به كارگرى نشسته متصل بهم كارهاى مختلف ميكردند و صنايع مينمودند از آن اوضاع سئوال نموديم گفتند اين عمارت را به جهت آن ساختهاند كه اگر پسر و دخترى كه دزدى كند و بهرزهگرى مشغول شود مرتكب شغلى نشود كه نفعى به جهت او داشته باشد يا اينكه بدعمل باشد كه بواسطهء آن تحصيل نان نمايد در آنوقت كه نادم گشت از اعمال خود لازم بود كه گذران نمايد . اين عمارت را به جهت آن بنا كردهاند كه بعد از ندامت نزد موكلين آن قلعه آمده توبه از گذشته مينمايد . او را داخل آن قلعه مىكند از اقسام كسب و عمل كه معمول آن ولايت است به او نشان داده بهرچه ميل نمود همان پيشه را به او تعليم داده او را به كاسبى مىنشانند لباس و خوراك او را داده از آنجا بيرون نميرود تا در آن قلعه استاد شود . بعد از آن او را مايه داده بيرون ميكنند . اگر زن باشد شوهر كرده از كسب خود بهرهمند خواهد