بنا را بر توقف در قمشه گذارده فتحنامهء آن جنگ را به دربار محمد شاهى ارسال داشت و نيز به نواب فيروزميرزا و منوچهر خان نگاشت و منتظر اخبار ميبود . منوچهر خان كه از آن فتح نمايان اطلاع يافته در اصفهان درنگ ننموده با دوازده هزار لشكر ابوابجمعى خود در خدمت فيروزميرزا
آمدن منوچهر خان به قمشه
بقمشه آمده ملحق به لينجى صاحب گرديد و چند روزى در قمشه در تهيه لشكر كشيدن بفارس مشغول بودند . در آن اثناء رسول و نوشتجات پاره [ اى ] فارسيان و معتمدان دولت فرمانفرمائى بايشان رسيد كه هنگام حركت است تأمل و تكاهل بسى بىجهت ، هرقدر كه زودتر آئيد بهتر است ايشان نيز فرصت را غنيمت شمرده به تعجيل تمام آمدند و همهجا بر شجاع و لشكر شكستخورده ميراندند و بهر قلعه و حصارى كه ميرسيدند اهالى آنجا قلعهجات را گشوده و استقبال نموده تا به مشهد ام النبى وارد گرديدند .
منوچهر خان به تصور اينكه شايد تاب مقاومت نياورده يا اينكه سركار اقدس و شجاع از شيراز بدر رفته در ممالك ايران شورش و غوغائى عظيم برپا كنند ، بنابر اطمينان ايشان عريضه [ اى ] در غايت دولتخواهى و مصلحتانديشى نگاشت و به مصحوب رستم خان يوزباشى ارسال خدمت حضرت اقدس داشت . مضمون عريضه اينكه :
نامهء منوچهر خان به فرمانفرما
« بعد از وفات خاقان خلدآشيان اين گونه غايله و مخاصمت نبايد در ميان شاهزادگان و بلاد ايران اتفاق افتد . همانا اين گونه امورات از نمكبحرامى و شيطنت پاره [ اى ] از مفتنبن بوده است و سركار محمد شاهى راضى بر اين واقعات و اتفاقات نيست . من كه سالها نمكپروردهء