نامه به امام حسين ( ع )
( 1 ) بزرگان و سرشناسان كوفه در خانهء سليمان بن صرد خزاعى گرد آمدند و نامهء تسليتى به امام حسين ( ع ) نوشتند و ضمن ابراز اندوه از چنين مصيبت بزرگى ، مراتب دوستى و اخلاص و فرمانبردارى خود را بحضرتش چنين ابراز داشتند :
« بسم اللّه الرحمن الرحيم ، به حسين بن على ، از سوى شيعيانش و شيعيان پدرش امير المؤمنين عليه السلام
سلام عليك ، بر تو خدائى را مىستائيم كه خدائى جز او نيست ، اما بعد خبر درگذشت حسن بن على بما رسيد سلام بر او باد ، روى كه به دنيا آمد و روزى كه از دنيا رفت و روزى كه زنده مبعوث شود ، خدايش ببخشايد و نيكىهايش را بپذيرد و او را به نيايش ، پيامبر خدا برساند ، و تو را در اين مصيبت پاداش دهد و پس از او چنين ضايعهاى را جبران فرمايد ، او بسوى خدا رفت و ما هم از خدائيم و بسوى او بازميگرديم . مصيبت بزرگى بهمهء اين امت و خاصه به تو و شيعيانت رسيد كه فرزند وصى و پسر دختر پيامبر و پرچم هدايت و چراغ بلاد اسلامى كه همه به او اميد داشتند تا روش شايستهكاران را بازگرداند از دنيا رفت ، پس در اين سوك ، شكيبا باش ، خدايت برحمت فراوان مخصوص گرداند كه شكيبائى نشانهء اراده در كارهاست ، اكنون تو جانشين اوئى و خداى مردمان را برهبرى تو هدايت مىكند ، ما شيعيان در اين مصيبت بزرگ با تو شريكيم و در اندوه و شادمانيت همراه و در مسير پيشوائيت همگاميم و در انتظار فرمانت هستيم ، خداى ، سينهات را بگشايد و نامت را بكند گرداند و پاداشت را بزرگ فرمايد و بر تو ببخشايد و حقت را به تو بازگرداند و السلام » . « 1 »
هامش
( 1 ) - تاريخ يعقوبى 2 / 303