زنانى كه براى آن حضرت ياد كردهاند تناسب ندارد .
( 1 ) 2 - از دلايل روشنى كه ساختگى اين روايات را ثابت مىكند گفتگوها و مجادلاتى است كه بين آن حضرت و دشمنانش در دمشق صورت ميگرفت زيرا آنها با توان تمام مىكوشيدند تا در زندگى خصوصى امام جستجوئى كنند و نقطهء ضعفى براى حضرتش پيدا كنند و امام را در آن مجالس مجادله بكوبند و هرگز نتوانستند عيب و نقصى براى امام بيابند ، چنان كه شرح آن جر و بحثها را در گفتار پيشين بيان داشتيم و چنان كه امام زنان فراوانى ميگرفت و طلاق ميداد به آن حضرت مىگفتند تو زنان فراوانى ميگيرى و هميشه سر و كارت با آنهاست و بدين جهت شايستگى خلافت را ندارى و در اين باره جنجالى به راه مىانداختند و در مجالسى كه تشكيل ميدادند با اين حمله رويارويش مىايستادند ، در صورتى كه مىبينيم هرگز چنين اعتراضى بميان نيامده و اين بهترين دليل براى نفى اين اتهام است .
( 2 ) 3 - ديگر از مواردى كه نادرستى اين اخبار را تأييد مىكند نوشتهء ابا جعفر محمد بن حبيب متوفاى سال 245 هجرى است كه در كتابش بنام محبر براى امام فقط سه داماد ذكر كرده است كه يكى امام على بن الحسين ( ع ) است كه ام عبد اللّه دختر آن حضرت را بزنى گرفت و ديگرى عبد اللّه بن زبير همسر ام الحسن و سومى عمرو بن منذر شوهر ام سلمه است كه اين سه نفر داماد امام حسن بودهاند « 1 » و نام نفر ديگرى بميان نيامده است و اگر امام زنانى زياد ميداشت لازم بود كه دامادهاى فراوانى داشته باشد و ابا جعفر هم كه اين خبر را در كتابش آورده از مورخين معروف بوده و كتابش بنام محبر هم از مؤلفات معتبر است و اگر امام زنان زيادى مىداشت در اين كتاب به آنها اشاره شده بود .
هامش
( 1 ) - المحبر ص 57