روشن نگه ميداشت و اخلاق متعاليش چنان اوج داشت كه نيكى و گذشت و احسانش حتى بدشمنانش ميرسيد ، چنان كه وقتى خبر يافت وليد بن عقبه بيمار شده با اينكه از شدت دشمنى او بخاندان رسول آگاه بود به عيادتش رفت و چون ببالينش نشست وليد گفت :
« از آنچه نسبت بهمهء مردم كردهام بدرگاه خدا توبه ميكنم اما از آنچه نسبت بپدرت على ( ع ) كردهام هرگز توبه نمىكنم ! ! »
امام برخاست و هيچگونه معارضهاى با او نكرد بلكه هدايائى نيز برايش فرستاد .
( 1 )
مهربانى به مستمندان
باران مهر و عنايت امام بر بيچارگان و دردمندان مىباريد و آنچه داشت به آنها انفاق ميكرد و دلهايشان را به خير و احسان خود مالامال مىساخت ، از نمونههاى بزرگواريش اينكه مردى بحضورش نياز برد ، امام فرمود آنچه ميخواهى در نامهاى بنويس و بياور ، آن مرد احتياجات خود را در نامهاى نوشت و تقديم كرد ، امام دستور داد تا چندين برابر نيازش به او بپردازند . حاضران گفتند :
« اى پسر پيغمبر ، اين نامه براى اين مرد چه قدر پربركت بود » .
امام فرمود :
« بركتش براى ما بيشتر بود ، زيرا او ما را شايسته احسان شمرد ، آيا نمىدانيد كه احسان در صورتى ارزنده است كه پيش از درخواست انجام گيرد ؟ و اگر بخشندگى پس از نياز بردن باشد ببهاى آبروى نيازمند تمام مىشود و شايد كه نيازمند ، شب را به اضطراب بين اميدوارى و نوميدى بسر برد و نداند كه آيا نيازش برآورده مىشود يا نوميد بازميگردد و وقتى كه براى درخواست مىآيد اندامش ميلرزد و دلش ترسان است و اگر نيازش برآورده شود در برابر ، آبرويش