تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حياة الإمام الحسن بن على ( ع ) ( زندگانى حسن بن على ع ) ( فارسي ) — صفحة 177

مساهمون:

ص١٧٧
آرامگاهش را پاكيزه نگه دارد ، در وصيتى كه به پسرش مىكند صلح امام حسن را به علت عصمت او بيان ميدارد و عوامل ديگرى را هم كه ما برشمرديم يادآورى مىكند و به پسرش مىگويد : ( 1 ) « شگفت‌آور نيست كه گروهى ، جدت امام حسن را دربارهء صلح با معاويه مورد اعتراض قرار ميدهند ، ولى اين كار بفرمان جدش پيامبر صورت گرفت و ما مىبينيم كه پيامبر با كافران صلح كرد ، پس عذر امام در اين مورد كاملا روشن است . هنگامى هم كه برادرش حسين ( ع ) به يارى مردم عراق برخاست و دعوت آنها را پذيرفت و با يزيد تبهكار مصالحه نكرد ، همين مردم عراق ، يا بجنگش آمدند و يا به گوشه خوارى خزيدند و پس از حادثهء جانگداز كربلا هم ، شنيده نشد كه اين مردم از قتل شنيع فرزند پيامبر ، خشمگين شوند و بر يزيد بشورند و از مقام خلافت بزيرش آورند ولى همين مردم بنفع عبد اللّه بن زبير قيام كردند و او را در گمراهيش يارى نمودند و در چنين روش غلط و زشت رسوا شدند و در اختيار اين راه پست و زشت سوء نيت آنها آشكار شد ، در اين صورت آيا از چنين مردمى انحراف از راه مستقيم ايمان بعيد است و آخرش ديديم كه چگونه به آن وضع نادرست و پست كه خود انتخاب كرده بودند گرفتار شدند » . « 1 »
هامش
على بن حمزه در اين باره چنين سرود :اين هم على فرزند موسى بن جعفر است * بمانند على پسر موسى بن جعفر او در مقام امامت لباس سبز مىپوشيد * و اين در مقام رياست لباس سبز مىپوشدشاعر در اين شعر به حضرت رضا ( ع ) اشاره مىكند كه در وقت وليعهدى لباس سبز مىپوشيد ، سيد بن طاووس در روز دوشنبه پنجم ذىقعده سال 664 هجرى درگذشت . ( 1 ) - كشف الحجة لثمرة المهجة شامل وصاياى سيد طاووس به پسرش ص 46 .