فصيل : ديوار كوچك درون حصار يا درون - بارهء بلد ( منتهى الارب ) .
فطانت : زيركى و دانايى ( غياث ) .
فعفور : پادشاه چين را گويند هركه باشد ( برهان ) .
فلذه : پارهيى از گوشت و جگر ( منتهى - الارب ) .
فنار : چراغى كه از اطراف محفوظ باشد ، چراغ بادى ( دهخدا ) . فنرى از كاغذ ، فانوس ( فرهنگ شفيع ) .
فنك : گونهيى روباه كوچك اندام كه به نام روباه خالدار نيز موسوم است ( معين ) .
فوات : درگذشتن ( غياث ) .
فواكه : ج فاكهة : اجناس ميوهها ( منتهى - الارب ) .
فوايح : ج فايحه : پراكندههاى بوى ( معين ) .
فوز : رستن ، نجات ، رهايى ( دهخدا ) .
فيافى : ج فيفاء : بيابانها ( غياث ) ، مكانهاى مستوى و هموار ( معين ) .
فيضان : بسيار شدن آب چندانكه روان گردد ( منتهى الارب ) .
فيلبند : اصطلاحى در بازى شطرنج ( دهخدا ) .
فيما بعد : از آن پس ( معين ) .
ق قاپوچى : حاجب ، دربان ( آنندراج ) .
قادح : مضر ، قدحكننده ( دهخدا ) .
قادرانداز : تيرانداز و كماندارى را گويند كه تير او خطا نكند ( برهان ) .
قادم : از سفر بازآينده ( منتهى الارب ) .
قاصى : دور ، دورشونده ، مقابل دانى ( نفيسى ) .
قاقم : حيوانى است از موش بزرگتر و سفيد و از آن پوستين مىسازند ( آنندراج ) .
قاهره : غالب ، چيره ، مقهوركننده ( دهخدا ) .
قايد : پيشوا ، رهبر ، راهبر ( منتهى الارب ) .
قباب : ج قبه : گنبد و هر بناى گرد برآورده ( دهخدا ) .
قبرغه : ( تركى ) استخوان پهلو و دنده ( نفيسى ) .
قچقار : گوسپند پروار گشنى ( نفيسى ) .
قدوه : پيشوا ، مرجع ، مقتدا ( منتهى الارب ) .
قراء : ج قارى .
قراب : نيام شمشير ، غلاف كه شمشير با نيام در وى باشد ( منتهى الارب ) .
قرابت : خويشى ، خويشاوندى ( نفيسى ) .
« از برادران و قرابتان خود شكايت كرد » ( ص 642 ) .
قراول : ( تركى ) پيشرو لشكر ( نفيسى ) ، ديدهبان ( آنندراج ) .
قراولى : نگهبانى ، محافظت ، محارست ( نفيسى ) .
قراوو : جام به سلامتى كسى برداشتن « كاسهيى داشتند و قوش دادند و قراوو خوردند » ( ص 826 ) .
قراين : ج قرينه .
قرطه : آويزهء گوش ، گوشواره ( دهخدا ) .
- « باليده قرطهاى است ز فيروزه بهرمان » ( ص 271 ) .
زبدة التواريخ ( فارسى ) — صفحة 1027
مساهمون: سيد كمال حاج سيد جوادى
ص١٠٢٧