تخطي إلى المحتوى الرئيسي

زبدة التواريخ ( فارسى ) — صفحة 1028

مساهمون:

ص١٠٢٨
- زرشك قرطه كحلى خويشتن بدريد ( ص 651 ) . - تلال و جبال قطيفهء بلورى را از قرطهء مينايى عوض يافته ( ص 741 ) . قرغو : عبارت است از خانه‌يى كه به مقدار شست گز بلندى ساخته‌اند ( ص 829 ) . قرمچى : در فرهنگها اين كلمه ضبط نشده - قورمق به معنى توجه كردن است . شايد اين كلمه قورمچى به معنى صاحب توجه بوده كه به معنى محل توجه درآمده است ( فرهنگ شفيع ) . - تا مقابل همت عالى سلطان قرمچى باشد ( ص 699 ) . قروق : / غروق - اغرق . قسرا : بناچار ، بناخواست ، بناخواه ( دهخدا ) . قسين : نام موضعى ( مقالات محمد شفيع ) . ( ص 60 ) . « و گرد تخت بلسك خرگاه قسين گرفته » ( ص 838 ) ، خرگاه قسين : خيمهء مخروطى شكل نمدى . قشعريره : رعشه بر اعضاى كوه و رعد و قشعريره بر گروه انبوه پيدا شد ( ص 788 ) ، جوشهايى كه هنگام وحشت ناگهانى روى پوست بدن ظاهر مى - شود ( قاموس ) ، لرزه ، لرزش ( معين ) . قشلاميشى : ( تركى ) ، به مقر زمستانى رفتن ( فرهنگ اصطلاحات ديوانى ) . قصاد : جمع قاصد : قاصدان . قصاد و ايلچيان با تحف و هدايا به حضرت سلطنت شعارى فرستاد ( ص 497 ) . قصارى : غايت ، آخرالامر ( منتهى الارب ) . قصب : كتان نرم و تنك ( منتهى الارب ) « هيچ نتواند چخيدن چون قصب با ماهتاب » ( ص 245 ) . قصوى : مونث اقصى ، غايب دور ( منتهى - الارب ) . قطاس : اصل آن قوتاس است و بعضى آن را به معنى جانورى مىدانند كه در كوهستان فاصل بين چين و سرزمين هند وجود دارد . دمش بلند و سر دمش گنده است ( فرهنگ شفيع ) . يعنى غژ گاو ، گاو يال‌دار - ياك . قطان : ج قاطن : مقيم ، اقامت‌كننده ، باشنده ، متوطن ( نفيسى ) . قطيعت : جدائى ، هجران ( منتهى الارب ) . حجاب گفت‌وگوى كه سبب قطيعت رحم پيوند است . ( ص 518 ) . قطيفه : جامهء پرزدار خوابناك ( منتهى - الارب ) . قلال : جمع قله ( المنجد ) . واسىتر از مراسى قلال ( ص 373 ) مراسى قلال : ريشه‌گاههاى قله‌هاى كوه . قلان : ملوط و مخنث ، عملهء قلان : عملهء بىمزد و اجرت و عملهء بيگار ( نفيسى ) . - چنانچه در ممالك او اصلا توبره - گردان و قلان نبود ( ص 220 ) . قلاوز : سوارانى را گويند كه به جهت محافظت لشكر در بيرون لشكر مىباشند ( برهان ) . قلب : ميانه لشكر ( منتهى الارب ) . قلبگاه : آن‌قدر مكان را گويند كه در آن فوج قلب تواند استاد ( آنندراج ) . قلقى : به عقيدهء محمد شفيع نوعى از اقمشه است ( - مقالات محمد شفيع ص 83 ) .
زبدة التواريخ ( فارسى ) — صفحة 1028 | سيد كمال حاج سيد جوادى / عبدالله ابن لطف الله ( حافظ ابرو )