724 ) .
زواهر : به معنى روشنها و بلندها ( غياث ) .
زور : دروغ ، فريب ، نادرستى ، ناراستى ، « به زخارف تمويه و تلبيس و زور و غرور فريفته گشت » ( ص 324 ) .
زه : كنارهء گريبان ( برهان ) ريشه و طراز نوار و سجاف و ديگر آرايشهاى زرى و يا ابريشمى گريبان و گرداگرد جامه ( نفيسى ) « زه پيراهن » ( ص 371 ) يقه ( يخه ) جيب ( دهخدا ) .
زهور : ج زهره ، شكوفهء درخت يا گياه .
س ساج : چوب مخصوصى است ( معين ) به معنى فوق : « از ريزش عاج و ساج سلسلها در پر و بال ميبست » ( ص 529 ) .
ساچق : دستورى است كه يك روز پيش از روز شادى كتخدائى از قسمتى پيرايه و البسه يا سبوچههاى شيرينى نقل و آرايش از طرف داماد به خانه عروس فرستند و اين لفظ تركى است ( غياث ) رسوماتى كه در عروسى منظور مى - دارند ( نفيسى ) چشمروشنى .
سارى : اثركننده و در رونده به همه اجزاى چيزى ( غياث ) نفوذكننده ( نفيسى ) .
ساقه : بازپسينيان لشكر ، دنباله لشكر ( آنندراج ) كه به تركى آن را چنداول گويند ( غياث ) مؤخرة الجيش يكى از پنج ركن سپاه است و ركنهاى ديگر : مقدمه ، قلب ، ميمنه .
سالب : تاراجكننده ، رباينده ، غارتگر ( نفيسى ) .
سآمت : به ستوه آمدن ، ملول شدن ( غياث ) .
سان : عرض لشكر ( برهان ) « دفترهاى سان تومانات » ( ص 120 ) .
سان : و غاز و مرغ و سان گوشت بخته « پخته » ( ص 824 ) سانسان كردن : قطعه - قطعه كردن ( معين ) . - صفحه 45 زيرنويس 5 مقالات ( محمد شفيع ) .
سانح : هرچه كه ظاهر شود كسى را از خير و شر ( نفيسى ) .
ساو : باج و خراج و آن زرى باشد كه پادشاهان قوى از پادشاهان ضعيف بگيرند ( برهان ) .
ساورى : تحفهء پيشكش ( آنندراج ) . تحيت ، باج و خراج ( نفيسى ) درود گفتن سلام كردن .
ساهى : غافل و فراموشكار ( آنندراج ) .
سبط : فرزندزاده خواه اولاد از پسر باشد خواه از دختر ( آنندراج ) .
سبع الطباق : هفت طبقهء آسمان .
سبل : ج سبيل ، به معنى راهها ( دهخدا ) .
ستوه : ملول و عاجز شده ، به تنگ آمده و افسرده ( برهان . )
سجاحت : نرمخوى بودن ( دهخدا . )
سجيت : خوى ، طبيعت ( منتهى الارب ) .
سجين : و سجين آنها را مىگويند كه ايشان را ملازم ايلچيان كردهاند ( ص 842 ) و نيز 850 ، 853 ، 857 ، 860
سحابه : ابر ، سحاب ( منتهى الارب ) .
سحب : ج سحاب ، ابر ( دهخدا ) .
سخط : غضب گرفتن ( دهخدا ) .
زبدة التواريخ ( فارسى ) — صفحة 1016
مساهمون: سيد كمال حاج سيد جوادى
ص١٠١٦