ذهول : غافل شدن ، فراموش كردن ( منتهى - الارب ) .
ذيال : دامندار ، دراز دامن ( دهخدا ) .
ر راجح : افزون ، غالب ، فائق ، بهتر ( آنندراج ) پلهء ترازو كه از گرانى به وقت سنجيدن زير ماند و مرجوح پله بالا ( آنندراج ) « نسبت عمومت ، خولت در ميان ايشان راجح مرجوحى است » ( ص 289 ) .
راح : شراب ( منتهى الارب ) .
رادع : بازدارنده ( نفيسى ) .
راسى : ثابت و استوار ( آنندراج ) محكم و برجاى مانده ( نفيسى ) .
راصد : چشم دارنده و مراقب چيزى ، منجم ( نفيسى ) .
راعى : شبان ، مجازا هر حاكم حافظ قوم ( دهخدا ) .
رامح : نيزهدار ، نيزهزن ( آنندراج ) .
رامش : شادى ، طرب ، عيش ( برهان ) .
راى : راجه و پادشاه هند ( نفيسى ) .
رايد : پيرو ، پيك ( دهخدا ) .
رايع : زياد شونده ، بركتكننده ( نفيسى ) ، نيكو ( منتهى الارب ) .
رباع : ج ربع ، منزل و موطن ( نفيسى ) .
ربض : گرداگرد قلعه ( غياث اللغات ) گشادگى ميان دوباره و سور است كه بر گرد شهرى كشيده باشند و در آن گشادگى گاهخانهها و دكانها و غيره نيز باشد ( دهخدا ) « كه ديوار ربض و سور شهر خراب شود » ( ص 482 ) .
ربع مسكون : قسمت معمور و مسكون از كره ارض ( نفيسى ) .
ربعى : نوعى از اسطرلاب « ربعى نموده پيكرش خطهاى مسطر بر سرش » ( ص 248 ) .
ربقه : فرمان ، حكم ، در زير فرمان و حكم ( نفيسى ) .
رجاحت : فضيلت و برترى ( نفيسى ) .
رجالت : ج راجل ، پيادگان . مقابل خياله :
سواران ( دهخدا ) .
رجايس : ج رجاست ، اعمال قبيح و زشت ( المنجد ) .
رجس : پليدى ، گناه ، كفر ، هر كار پليد و زشت ( نفيسى ) .
رجم : سنگ زدن ( غياث اللغات ) زدن كسى را به سنگ ( نفيسى ) .
رجوم : رجم ، سنگسار كردن شياطين ( دهخدا ) .
رخوت : ج رخت فارسى ، اسباب و متاع خانه ( آنندراج ) اسباب خانه ( برهان ) .
رديه : مونث رد ، دفع و طرد ، مردود و از نظر افتاده ، انكار و عدم قبول ( نفيسى ) .
رزانت : استوارى ، وقار ( نفيسى ) خردمندى ( دهخدا ) .
رزايا : ج رزيه و رزيئه ، مصيبت ، آسيب ، زيان ( نفيسى ) .
رزمه : بغچه لباس ( المنجد ) اصطلاحى است كه در مورد تفوق و رجحان كسى بر ديگرى استعمال شود ( معين ) . به معنى فوق : « كه او را روى رزمه مردان ميدان مصاف مىشناخت » ( ص 374 )
زبدة التواريخ ( فارسى ) — صفحة 1013
مساهمون: سيد كمال حاج سيد جوادى
ص١٠١٣