« كه روى رزمه ذرايع ماضى تواند شد » ( ص 395 ) پير حسين سعد كه روى زرمهء . . . بود ( ص 786 ) .
رزين : محكم ، استوار ( نفيسى ) .
رسوم : ج رسم ، عوارض ، باج ، خراج ( معين ) « مجموع به رسوم و اكلكاى لشكريان بداد » ( ص 217 ) نشان ، اثر ، نشان ناپيدا ( نفيسى ) « اطلال و رسوم » ( ص 337 ) .
رسيم : مجازا چشمگير ( قاموس ) به معنى فوق : « غنيمتى رسيم و موهبتى جسيم » ( ص 572 ) .
رشف : دركشيدن ، نوشيدن ( منتهى الارب ) به معنى فوق : « بعد از حوسلاف و رشف عقار » ( ص 500 ) .
رشق : تير انداختن و جز آن ( نفيسى ) .
رصانت : قوت ، محكمى ، استوارى ( دهخدا ) .
رصين : محكم و بر جاى ( منتهى الارب ) .
رطب الحواشى : حاشيههاى مرطوب ( المنجد ) « از ازدحام جباه ملوك و سلاطين ملثوم و رطب الحواشى گشت » ( ص 564 ) .
رعات : ج راعى ، نگهبان ( آنندراج ) نگهدارندگان ( معين ) .
رعاع : عامه ، سافل ناس ، سفله سوفه ، بازاريان ( دهخدا ) .
رعونت : نادانى ، كمعقلى ( نفيسى ) . غرور ، تكبر ( آنندراج ) خودآرائى و زينت ( غياث اللغات ) .
رفات : ريزهء استخوان ، رميم ، استخوان ريزه ريزه ( دهخدا ) .
رفع : در تركيب : خفص و رفع ( ص 205 ) .
برداشت و فروداشت ، فرود آوردن و بالا بردن ، ترقى دادن و تنزل دادن ( دهخدا ) .
رقاب : جمع رقبه ، گردن ( آنندراج ) .
رقاق : ج رقيق ( المنجد ) بندهها . به معنى فوق : چندان زواهر جواهر و كنوز نقود و . . . عجايب امتعه و رقاق بنات و عناق خيول ( ص 547 ) .
رقده : يك بار به خواب شدن ( آنندراج ) .
رقيت : بندگى ، غلامى و عبوديت ( نفيسى ) .
ركاكت : سستى و ضعيفى ( نفيسى ) .
ركايب : ج ركاب ، به معنى شتران كه بدان سفر كرده شوند ( آنندراج ) شتران سوارى ( منتهى الارب ) .
ركضت : حركت ، جنبش ( آنندراج ) .
رماح : ج رمح ، نيزهها ( منتهى الارب ) .
رمان : انار ( آنندراج ) .
رمانى : آنچه در شكل و رنگ شبيه انار باشد و مشابهت را بيشتر رنگ سرخ از آن اراده كنند ، لعل و ياقوت ( دهخدا ) .
رمح : نيزه ( منتهى الارب ) .
رمه : پاره رسن پوسيده ، ريسمان پاره ، پيشانى ( معين ) .
رمى : تير انداختن ( منتهى الارب ) .
رميم : استخوان پوسيده ( منتهى الارب ) .
رواح : شبانگاه شدن به جائى يا كارى كردن در آن ( منتهى الارب ) .
روارو : بسيارى آمد و رفت مردم ( نفيسى ) دنبال كسى به شتاب رفتن
زبدة التواريخ ( فارسى ) — صفحة 1014
مساهمون: سيد كمال حاج سيد جوادى
ص١٠١٤