كهنگى ( آنندراج ) .
انسلال : از ميان چيزى بيرون آمدن ، در آمدن ، بيرون آمدن ، كشيده شدن شمشير از غلاف ( دهخدا ) .
انشاد : تعريف كردن گمشده را و راهنمائى كردن به او ( نفيسى ) .
انصرام : بريدن و منقطع گرديدن ، بريده شدن ، آخر شدن ، به پايان رسيدن ( دهخدا ) .
انطاء : بخشيدن ، دادن ( دهخدا ) .
انطفاء : فرومردن آتش چراغ ، خاموش شدگى ( دهخدا ) .
انعدام : معدوم شدن ، نيست شدن ، نابود شدگى ( دهخدا ) .
انفصام : شكسته شدن ، بريده شدن ، گسستگى ، ( دهخدا ) .
انگليون : كتاب نصارى ، انجيل عيسى ( برهان قاطع ) ، نام كتابى از مانويان كه ظاهرا بايد همان « انجيل حى » باشد كه آن را از مانى دانند ( معين ) گويند اين لغت هرجا كه با عيسى و صليب و چليپا مذكور گردد ، مراد از آن انجيل است و جايى كه با نقش و نگار و گل و لاله گفته مىشود غرض از آن كتاب مانى نقاش باشد . ( دهخدا ) .
انهاء : رسانيدن چيزى را و پيغام و جز آن را ، خبر دادن ، خبر رسانيدن ( دهخدا ) .
انهزام : ويران و منهدم شدن ، شكسته شدن ، شكست خوردن لشكر ، به هزيمت شدن ، فرارى شدن ( دهخدا ) .
انياب : ج ناب ، دندانهاى نيشتر ، چهار دندان نشتر ( دهخدا ) .
انين : ناله كردن ، ناليدن ، ناليدن بيمار ، ( دهخدا ) .
اوانى : ج آنيه و آنيه ج اناء : ظروف و آوندها ( دهخدا ) .
اوتاد : ج وتد ، به معنى ميخها ( دهخدا ) .
اوتار : ج وتر ، به معنى تارهاى ساز و رودهاى كمان ( دهخدا ) .
اوجع : لغت تفضيلى : دردناكتر .
اوداج : ج : ودج ، و ج : وداج : رگ گردن ( آنندراج ) .
اوزار : ج وزر ، بزه ، بار گناه ( نفيسى ) .
اوساط : ج وسط .
اوغاد : ج وغد به معنى ناكس و فرومايه ( دهخدا ) .
اوغلان : پسر ، پسربچه ( معين ) ( زير اغلان )
اوكلكا : عطيه ( فرهنگ شفيع ) .
اولجا : اولجه ، اسير و بندى ، غارت و غنيمت ( دهخدا ) و نيز : الجا .
اولنگ : سبزهزار و مرغزار ( دهخدا ) .
اويراغ / اويراق : ظاهرا همان « ايراق » است دور - كنار ( احسن التواريخ ) .
اهبت : ساز و يراق : عدت ، سامان ، ساختگى كار ، ( دهخدا ) .
اهداب : ج هدبه ، در اصل بمعنى مژه ، مجازا بمعنى ريشه و طرهء لباس ( المنجد ) .
اهواء : ج هوى ، كامها ، آرزوهاى نفس ، خواهشها ، ( دهخدا ) .
اهوال : ج هول ، ترس و كار بيمناك كه راه آن دريافته نشود ، دهشت و ترس ( دهخدا ) .
اياق : ( تركى ) پياله شرابخورى ( آنندراج ) اياغ .
زبدة التواريخ ( فارسى ) — صفحة 994
مساهمون: سيد كمال حاج سيد جوادى
ص٩٩٤