مخدومزادهء جهان و جهانيان نورديده دولت و چراغ دودهء سلطنت ( 1 ) اميرزاده سيورغتمش نور اللّه مرقده را به ضبط بلاد گرمسير و قندهار و غزنى و كابل تا حدود هندوستان ( 2 ) مقرر فرمود كه از آن ديار برخبر بوده آن طرف را محافظت نمايد و اميرزاده اعظم اعدل امير سيد احمد ترخان طاب ثراه به حكومت ممالك خراسان نصب گردانيده ، بر سبيل اختيار
مصراع
به طالعى كه قضا زو به فتح بود بشير
روز دوشنبه پانزدهم شعبان سنه ثلاث و عشرين و ثمانمايه از دار السلطنهء هرات - حميت عن الافات - كوچ فرموده از باغ زاغان سراپردهء عظمت به كول ماغان باز كشيدند و به سبب حرارت هوا و جمع آمدن لشكرها ، چند روز در آن منزل توقف فرمود . نويين اعظم اعدل اكرم غياث الدين ( 3 ) امير شاه ملك بهادر - طيب اللّه ثراه - را با لشكرهاى ( 4 ) خوارزم و آن نواحى طلب فرموده چون به دار السلطنهء هرات رسيد ، با امير اعظم امير حسن صوفى به طريق منقلا در مقدمه روان شدند و باقى عساكرى كه در خوارزم و آن حدود ( 5 ) بودند ، مقرر گردانيد كه در حدود مازندران به اردوى همايون ملحق گردند و رايات نصرت شعار در روز جمعه چهارم ماه مبارك رمضان عمت ميامنه كه نير اعظم سايه بر برج ميزان افكند و از انهزام لشكر گرما نسيم هوا اعتدال پذيرفت .
[ شعر ]
چون زر سرخ سپهر سوى ترازو رسيد * راست برابر بداشت پله ليل و نهار
از كول ماغان كوچ فرموده به سر تل فوشنج « 1 » نزول فرمود . روز ديگر به مرغزار
هامش
( 1 ) . ت : سعادت .
( 2 ) . م : هندستان .
( 3 ) . ت : اعدل غياث الحق و الدين .
( 4 ) . ت : طيب الله ثراه طيب لشكرها .
( 5 ) . ت : نواحى .
( 1 ) تل فوشنج : اين موضع بايد پل فوشنج باشد فصيحى خوافى هم پل فوشنج ثبت كرده است ( ذيل وقايع سال 823 ) تل از اشتباهات كتاب در هر سه نسخهست ، خواندمير در وقايع سال 916 نام اين موضع را پل فوشنج ذكر كرده است . ( حبيب السير ج / 4 ص 577 ) .