( 1 ) و بعد فرمود : حسن و حسين هر دو امامند اگر براى اقامهء حق برخيزند يا بمصلحتى بنشينند . « 20 »
پيغمبر با چنين رفتار و گفتارى اساس امامت را در خاندانش استوار فرمود و براى فرزندانش پيشوائى مسلمين را در شئون دنيا و دين اثبات كرد و در اينجا مناسب است هر چند به اختصار به امامتى كه هدف و منظور پيغمبر است ، اشاره كنيم و آنچه را در اين زمينه براى فرزندش حسن منظور داشته بيان نمائيم و چنان امتيازاتى را از خصايص و صفات بارزهء حسن ( ع ) بدانيم و شايستهء مقام امامتش بشماريم .
معنى امامت
متكلمين در معنى و تفسير كلمهء امامت گفتهاند : امامت رياست همگانى امت در امور دينى و دنيائى است كه بيك فرد انسان واگذار مىشود .
بنابراين ، امام ، پيشواى مردم و فرمانرواى آنهاست كه مردم از او پيروى ميكنند و تسلطى كامل بر اجتماع در امور دنيا و دين دارد .
نياز به امامت
نياز به مقام امامت به منظور تحقق بخشيدن به عدالت اصيل و همه
هامش
( 20 ) - مستدرك حاكم ، يعلى بن منبه آورده ولى در اسد الغابه و الاصابه ، يعلى بن مره ذكر شده كه از اصحاب دانشمند پيغمبر بوده و احاديثى از پيغمبر روايت كرده و در غزوات حديبيه و خيبر و فتح و هوازن و طائف شركت داشته است .