تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حياة الإمام الحسن بن على ( ع ) ( زندگانى حسن بن على ع ) ( فارسي ) — صفحة 114

مساهمون:

ص١١٤
( 1 ) و به همين جهت بود كه عباس پس از مرگ پيامبر پيش برادرزاده‌اش على ( ع ) رفت و گفت دستت را بگشا تا با تو بيعت كنم . على ( ع ) به خوبى ميدانست كه از هر كس براى رهبرى مسلمين سزاوارتر است و به همين جهت به خليفهء نخستين گفت من از شما بخلافت پيامبر شايسته‌ترم و با شما بيعت نمىكنم و اين شمائيد كه بايد رهبرى من را بپذيريد . شما خلافت را از انصار گرفتيد و گفتيد چون ما به پيامبر از شما نزديكتريم بجانشينى او سزاوارتريم و من هم به همين دليل بشما ميگويم كه ما خاندان پيامبر از هر كس به احراز مقام خلافت سزاوارتريم ، پس اگر ايمان داريد انصاف دهيد و ولايت ما را بپذيريد و اگر نه ، دانسته ستم كرده‌ايد و پس از اين احتجاج روى سخن بمهاجران آورد و گفت : شما را به خدا اى گروه مهاجرين ! حكومت آسمانى محمد ( ص ) را از خاندانش بيرون نبريد و بخانه‌هاى خود نياوريد و عترت او را از مقام رهبرى جامعه كنار نزنيد و به خدا قسم اى گروه مهاجران ما باحراز اين مقام از هر كس شايسته‌تريم ، زيرا ما اهل بيت رسوليم و اين مائيم كه قاران حقيقى قرآنيم و فقيه در دين خدا و آگاه به روش پيامبر و ادارهء مردم ، كه بديها را از اجتماع ميرانيم و حقوقشان را به برابرى مىپردازيم . پس ، از هوسهاى خويش پيروى نكنيد كه گمراه مىشويد و از حقيقت فاصله ميگيريد امام با اين احتجاج و استدلال كوبنده ، به همان برهان مهاجران پرداخت كه بدليل خويشاوندى رسول بر انصار فائق آمدند و آنان را به زير فرمان آوردند و اينك على ( ع ) است كه به همين دليل كه از هر كس ديگر به پيامبر نزديكتر است ، سزاوار احراز اين مقام است . باضافهء آگهى عميقى كه از دين دارد و به سنت رسول و مصالح امت محيط است .
حياة الإمام الحسن بن على ( ع ) ( زندگانى حسن بن على ع ) ( فارسي ) — صفحة 114 | فخر الدين حجازى / الشيخ باقر شريف القرشي