پيش گيرد . خواجه [ 1 ] حسين شربتدار [ بعد از آنكه قضيه اميرزاده پير محمد ] آخر كرد [ 2 ] و از آن برادر خود خواجه على كه در كشك بود با [ 3 ] جمعى بهطرف وثاق اميرزاده اسكندر رود تا او را نيز به همان شربت [ 4 ] به برادر ملحق سازد . چون او را نيافت ، جمعى را به تكاميشى « 1 » مقرر گرداند و امير طاهر با امير عبد الصمد غنيمت دانسته فرار نموده [ 5 ] متوجه جانب يزد شدند و باقى امرا [ اضطرارا لا اختيارا ] مطيع و منقاد خواجه [ 6 ] حسين شربتدار گرديدند .
اميرزاده اسكندر از آنجا كه متوجه شيراز گشته بود ، شبوروز راه بريده بعد از دو شبانه روز [ 7 ] به تائيد نصرت و سعادت از دروازه دولت به شهر [ 8 ] درآمد و يكسر به خانه امير [ 9 ] تيمور خواجه كه قائم مقام اميرزاده پير محمد بود ، رفت و كيفيت احوال باز نمود . تيمور خواجه اردوان [ 10 ] و جماعت امرا كه در شهر بودند ، وقوع آن حادثه باور نيامد و حمل آن حركت به اميرزاده اسكندر گمان بردند . ناگاه متعاقب اين خبر [ امير شيخ ] از اردو [ 11 ] برسيد و بر مصدوقهء آن حال گواهى دادند .
باور كردند و با اميرزاده اسكندر بيعت نموده كليد دروب و خزاين تسليم نمودند و مجموع خاص و عام شهر بتخصيص خواجه علاء الدين محمد كه كلانتر كلويان « 2 » و سرداران شيراز بود نيز يك جهت شدند [ 12 ] و به ضبط ديوار قلعه و بارو مشغول شدند و آن ملعون بىباك با جمهور امرا كه در لشكر بودند ، بعد از دو سه روز ديگر روز پنجشنبه به عظمتى بسيار [ 13 ] و ترتيبى بىشمار [ 14 ] ياسال « 3 » نموده بيشرمانه [ 15 ] برسيد و به ميدان سعادت درآمده چتر بالاى سر خود داشت و از چهار طرف شهر جنگ درانداختند و خود به درب موردستان آمد و با خواجه علاء الدين سخن گفت
هامش
[ 1 ] . ت : ندارد .
[ 2 ] . ت : سازد .
[ 3 ] . ت : از « از آن برادر خود » تا اينجا ندارد .
[ 4 ] . ت : « به همان شربت » ندارد .
[ 5 ] . ت : « غنيمت دانسته فرار نمود » ندارد .
[ 6 ] . ت : ندارد .
[ 7 ] . م : شبانروز ، ت : شباروز .
[ 8 ] . ت : شيراز .
[ 9 ] . ت : ندارد .
[ 10 ] . ت : ندارد .
[ 11 ] . ت : « از اردو » ندارد .
[ 12 ] . ت : مجموع عامه شهر نيز يك جهت شده .
[ 13 ] . ت : از « روز پنجشنبه . . . » تا اينجا ندارد .
[ 14 ] ت : هرچه تمامتر .
[ 15 ] . م و ل : پى شهريار .
( 1 ) تكاميشى : عجلت ، تعاقب ( فرهنگ شفيع ) .
( 2 ) كلو : كلانتر بازار و ريش سفيد و رئيس محله ، رئيس هر صنف از كسبه ( دهخدا ) .
( 3 ) ياسال : صف ، قطار ، فوج ( فرهنگ شفيع ) .