گماشته بهادران دلاور و نامداران لشكر را طلب فرمود در باب فتح آن مبالغت نمود . « [ 1 ] » سرداران سپاه و مهندسان بارگاه در « [ 2 ] » آن مهمّ به جدّ اجتهاد نموده حبل المتين دولت و رأى مبين حضرت صاحب قرانى قلاووزى كرده در بعضى مواضع كه قدم را مجال استقامت نبود نردبانها بر هم مىبستند و به جايى مىرسانيدند كه آنجا اندك محلّ اقامتى بود و از آنجا باز همچنين تا به محلّ ديگر و چون از آن عاجز مىشدند در بعضى مواضع طناب را مستحكم مىگردانيدند و به طناب بالا مىرفتند « [ 3 ] » تا عاقبت الامر به تأييد
« يَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ
« [ * ] » » « 1 » مؤيّد و منصور در پاى سور و بالاى كمركوه و باروى « [ 4 ] » قلعه طاووس رسيدند و كفّار نابكار و فجّار خاكسار در مقابلهء لشكر جرّار آمده به دست و دندان مصاف كردند .
بعد از آن جدّ و جهد بسيار و كشش و كوشش بىشمار كه از جانبين واقع شد سپاهيان ديندار و بهادران خنجرگذار زور بر ايشان آورده و در پايان « [ 5 ] » آن قلعه درّهء تنگ بود مجموع را در آنجا پيچيده به قهر و قسر « [ 6 ] » اسير و دستگير « [ 7 ] » كردند چنان كه طاووس و برادرش كوله را در ميان كشتگان يافته سر ايشان را به درگاه آوردند . چون اين فتح مبارك ميسّر شد و دل دلاوران جمع گرديد حضرت صاحب قرانى رايات نصرت شعار را بهطرف الوس بيك فولاد اغلان حركت داد و اتركو كه در آن ديار اميرى معتبر بود بعد از واقعهء تقتمش خان پناه به بيك فولاد برده بود و برادر اتركو در ربقهء طاعت درآمده ملازم حضرت صاحب قرانى گشته او را به رسالت پيش بيك فولاد فرستاد و پيغام داد كه اگر اتركو را نفرستد توجّه بهجانب او خواهد بود و بهسبب گناه اتركو « [ 8 ] » ايل و الوس بيك فولادى زير و زبر خواهد گشت .
چون اين پيغام به بيك فولاد رسيد بدان سخن « [ 9 ] » التفات نكرد و به حصانت جزايرى كه در حوالى ايديل « [ 10 ] » است مغرور گشته جوابهاى درشت گفت و فرستاده را باز گردانيد و قدم اصرار بر « ألنّار و لا العار « 2 » » نهاده خود را و محجوب ناموس آنكه پناه
هامش
( [ 1 ] ) - ت : فرمود .
( [ 2 ] ) - ت : ندارد .
( [ 3 ] ) - ت : مىرفت .
( [ 4 ] ) - ت : « و باروى » ندارد .
( [ 5 ] ) - م و ل : ميان .
( [ 6 ] ) - ت : « و قسر » ندارد .
( [ 7 ] ) - ت : « و دستگير » ندارد .
( [ 8 ] ) - ت : او .
( [ 9 ] ) - ت : سخنان .
( [ 10 ] ) - م و ل : ايتل .
( [ * ] ) قسمتى از آيه 10 ، سوره 48 .
( 1 ) زبده ، بخش دوم ، ج / 2 ، ص 723 .
( 2 ) ( - - -