به قدر معنى از جمعى طلبه كه ملازماند پرسيده باشد نصيحتش بكنند اگر قبول كرد و از قول به فعل رسانيد ، چنان كه خاطر قرار گيرد اين نوبت ديگر عفو كنيم و الّا آن چنانچه خداى خواسته بهتر است
« وَ عَسى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئاً وَ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ
* » « 1 » سخن بسيار است زيادت نمىنويسد . و السّلام .
هامش
( * ) قسمتى از آيه 216 ، سوره 2 .
( 1 ) - زبده ، بخش دوم ج / 2 ، ص 66 .