تجلّدى نمود تا قواعد اعتماد به قول و فعل او مستحكم گشته او را به ميان حشم ( 1 ) اوغانى و جرمايى فرستادند . او چون از قيد ( 2 ) اصفهان خلاص يافت عنان ( 3 ) به جانب لرستان تافت ( 4 ) و از شيراز حضرت ( 5 ) شاه شجاع رسل و رسايل مشحون به صنوف عوارف و فواضل به جانب او متّصل گردانيد و به فنون نوازش و استمالت عنان نهمت او را به صوب ملازمت خود معطوف گردانيد ، چون بدانجا رسيد به ميامن عنايت بىنهايت به مدارج جاه رفيع معتلى گشت .
چون موسم زمستان نزديك رسيد و هوا سرد شد جناب مبارزى محاصرهء اصفهان را ( 6 ) موقوف گردانيده ( 7 ) به جانب دار الملك مراجعت نمود بر آن عزيمت كه چون بهار شود عنان توجّه همايون به جانب اتمام قضيّه تسخير اصفهان انعطاف يابد و چون اصحاب اصفهان از آن محاصره خلاص يافتند امير شيخ به جانب لرستان توجّه نمود .
چون بهار شد رأى مبارزى چنان اقتضاء فرمود كه قضيّهء محاصرهء اصفهان به فرزند رشيد ، اعنى حضرت شاه شجاع حواله دارد . چون اين اشارت به شاه شجاع رسيد ساختگى فرموده به اندك فرصتى به ظاهر اصفهان نزول فرمود . سيّد جلال الدّين كه والى آنجا بود دروازهها ضبط نموده به محافظت شهر قيام نمود بعد از چند روز خبر رسيد كه امير شيخ ابو اسحق با اتابك نورآورد « 1 » اجتماعى كردهاند و از هر جنس لشكرى آراسته گردانيده ، سيّد جلال الدّين اين خبر را به جانب ( 8 ) ادراك مراد وسيلتى دانست تبحّج « 2 » و استبشارى تمام مىنمود و جمعى غفير و جمعى كثير از رنود و اوباش اصفهان را مجتمع گردانيده به امّيد آنكه چون ايشان از لرستان حركتى كنند او نيز از اصفهان در حركت آيد . شاه شجاع صلاح چنان ديد كه ترك محاصرهء اصفهان كند و اوّل به دفع ايشان مشغول شود . بنابراين از ظاهر اصفهان به جانب گندمان كه مجتمع آن طايفه نشان مىدادند نهضت نمود . روز ديگر به حوالى فيروزان كه سر راه گندمان است نزول فرمود و همان روز خبر رسيد كه حضرت مبارزى را آن خبر معلوم گشته از برق خاطف
هامش
( 1 ) - ت : لشكر .
( 2 ) - ت : ندارد .
( 3 ) - ت : ندارد .
( 4 ) - ت : رفت .
( 5 ) - ت : ندارد .
( 6 ) - ت : ندارد .
( 7 ) - ت : داشته .
( 8 ) - ت : ندارد .
( 1 ) نور الورد بن سليمان شاه بن اتابك احمد از اتابكان لر بزرگ . امير مبارز الدّين وى را در سال 757 ه . ق . كور كرد و به جاى او اتابك پشنگ بن سلغر شاه بن احمد را حكومت داد ، تاريخ مغول ، ص 447 - 448 ، جيب السير ، ج / 3 ، ص 290 .
( 2 ) تبحّج : مسرّت ، شادمانى ( المنجد ) .