ذكر حوادث و وقايع شهور سنهء ستّ و اربعين و سبعمايه هجريه ( 1 ) « 1 »
از وقايع اين سال يكى كشته شدن مولانا شمس الدّين صاين قاضى بود بر دست سپاه امير مبارز الدّين محمّد مظفّر و صورت اين واقعه چنان بوده است كه چون مولانا شمس الدّين صاين قاضى ( 2 ) از قبل امير كريم ( 3 ) جمال الحقّ و الدّين شيخ ابو اسحق به جانب هرمز و گرمسيرات كرمان و ضبط آن نواحى رفت و زمستان در آن حدود گذرانيد ، لشكرى تمام از سوار و پياده جمع گردانيده چون موسم بهار شد روى به سردسير كرمان آورد و هزارهء اوغانى و جرمايى را كه در آن حدود متوطّن بودند به كمند دعوت به خود كشيد و به دام احتيال و مكيدت و دانهء فريب و حيلت رقبهء ايشان را در [ 37 - ب ] ربقهء « 2 » طاعت ( 4 ) آورد و به هر وقت صفايح عرض حاجات به جناب مبارزى مرفوع مىگردانيد و جناب مبارزى نيز به تصوّر آنكه نظام عهود برقرار ماند به اسعاف آن مثال ( 5 ) مىفرمود آخر الامر امداد انعام جز ابا و استكبار فايده نداد و دلجويى و خوشى نخوت و سركشى بارآورد ، و از شيراز همواره پسرش خواجه عبد الملك ( 6 ) مكتوبات متواتر مىفرستاد كه سيد غياث الدّين على بغايت اعتبارست مجارى امور بر وفق ارادت او و مصالح جمهور برطبق رأى او ، مراجعت شيراز جز مذلّت و فلاكت فايده نخواهد داد در آن مىبايد كوشيد كه كرمان در قبضهء تسخير آورند و در آن ولايت رايت استقلال برافرازند . از ( 7 ) آشفتگى بخت پريشان اين معنى در ضمير او جاى گرفت . خرد كه ناصحى
هامش
( 1 ) - ت : ندارد .
( 2 ) - ت : ندارد .
( 3 ) - ت : ندارد .
( 4 ) - ت : مطاوعت .
( 5 ) - م و ل : ندارد .
( 6 ) - ت : عمد الملك .
( 7 ) - ت : ندارد .
( 1 ) سال 746 ه . ق .
( 2 ) ربقه : حكم و فرمان ( لغتنامه ) .