بسيار بگرفت و در آن چريك بيمار شد و در موغاييل موافق محرم سنهء خمس و خمسين و ستمائه ( 655 ) در پاى قلعهء بزرگ كه آن را دولىشانك گويند وفات يافت و اسوناى اغول قيدهاى نويان « 1 » را بر سر لشكر بگذاشت و صندوق « 2 » پدر را برداشت و به اردوها آورد و در موضع بولقان قالدون ؟ كه آن را يكه قروق گويند در جنب چنگيز خان دفن كردند ، و مدت پادشاهى او شش سال و دو ماه بود .
تاريخ خلفا و سلاطين و ملوك و اتابكان كه معاصر منكو خان بودهاند
در بغداد المستعصم باللّه بود و در روم سلطان عز الدين كيكاوس بود و در خراسان امير ارغونآقا و در موصل بدر الدين لؤلؤ ، و در مصر ملك صالح نجم الدين ايوب بن الكامل سلطان بود وفات يافت و پسرش ملك معظم تورانشاه در سنهء ثمان و اربعين و ستمائه ( 648 ) قايممقام شد و در سنهء اثنتين و خمسين و ستمائه ( 652 ) ايبك تركمان بر مصر مستولى شد و امير اقطاى جامهدار را بكشت ، و در كرمان سلطان قطب الدين بود و در فارس اتابك مظفر الدين ابو بكر سعد [ بن زنگى ] بود .
داستان قوبيلاىقان بن تولوى خان بن چنگيز خان و خواتين و فرزندان او
قوبيلاىقاآن را يازده پسر بود : دورجى ، جيمكيم ، مينكفان ، يوبتوغان ، اين چهار پسر از جابون خاتون « 3 » دختر ايلچى نويان از قنغرات بودند و پنجم قوريداى از قوروقجين خاتون دختر قود ، و برادر پادشاه مركيت بوقيا بيكى بوده ، ششم هوكاجو و اياجى و اغروقجى و كوكجو و فوقوقيتمور و نوقان ، اين شش پسر از خاتون
هامش
( 1 ) - شايد « قداق نويان » باشد ، ر ك : جهانگشا ( 1 : 263 ) .
( 2 ) - مراد تابوت است .
( 3 ) - پ : از خاتون بزرگ خاتو خاتو ؟