پادشاهى يوآش شانزده سال بود .
يروعام بن يوآش -
در سال پانزدهم از پادشاهى امصيا قايممقام پدر شد و بسيارى ولايات كه از دست ايشان رفته بود چون دمشق و حماة و غيرهما بازگردانيد ، و يشعيا و يونس و هوشيع اين سه پيغامبر معاصر او بودند ، و مدت پادشاهى او چهل و يك سال بود .
زخريا « 1 » بن يروعا -
در سال بيست و هشتم از پادشاهى عزريا قايممقام پدر شد ، و مدت [ پادشاهى ] او شش ماه بود .
شلوم بن زخريا -
كبس كرد و او را كشت و پادشاه شد ، و مدت او يك ماه بود .
مناحيم پسر كادى « 2 » -
شلوم را بكشت و پادشاه شد ، و مدت او ده سال بود .
فقحيا « 3 » پسر مناحيم -
قايممقام پدر شد ، و مدت او دو سال بود .
فقح « 4 » بن رميا -
در سال پنجاه و دوم از پادشاهى عزريا كبس كرده فقحيا را كشت و پادشاه شد ، و مدت او بيست سال بود .
هوشيع بن ايلا -
در سال دوازدهم از پادشاهى آحاو پادشاه سبط يهودا كه يازدهم پسر سليمان عليه السلام بود بر فقح كبس كرده او را كشت و پادشاه شد و مدت او نه سال بود ، و آخرين پادشاهان كه بر ده سبط از بنى اسرائيل پادشاهى كردهاند او بود . در اثناى پادشاهى او شلمنايسر « 5 » پادشاه جريره و موصل برو خروج كرد ، هوشيع مطيع او شد و متقبل خراج گشت . بعد از آن بخفيه پيش سوا « 6 » نام پادشاه مصر رسول فرستاد . پادشاه موصل دريافت ، او را در زندان كرد و به شهر شومرون رفت و مدت سه سال آن شهر را حصار كرد . و در سال نهم از پادشاهى
هامش
( 1 ) - زكريا ( قاموس كتاب مقدس ذيل اسرائيل ، ص 55 ، ستون 1 ) .
( 2 ) - منحيم پسر جادى ( قاموس كتاب مقدس ) .
( 3 ) - در هر دو نسخه مغشوش است . متن از قاموس كتاب مقدس ، ص 55 ستون 1 ، و نيز ذيل فقحيا .
( 4 ) - ر ك : قاموس كتاب مقدس ذيل فقح ، و نيز ، ص 55 ستون 1 .
( 5 ) - شلمناسر ( قاموس كتاب مقدس ) .
( 6 ) - م : سر . با : سو . متن از قاموس كتاب مقدس ، ص 530 ستون 1 .