در اول ذو الحجه سنهء ست و عشرين و مائه ( 126 ) وفات يافت .
ابو اسحاق ابراهيم بن الوليد -
مادر او همين ماه آفريد بود ، و او بود كه مىگفت :
شعر
انا ابن كسرى و ابى مروان * و قيصر جدى و جدى خاقان
ولى العهد برادر بود ، بعد ازو خليفه شد . در ايام او در سنهء ست و عشرين و مائه ( 126 ) ابا سعيد عبد اللّه بن كثير الدارى العطار القارى به مكه وفات يافت ، و در اين سال مروان بن محمد بن مروان خروج كرد و ابراهيم را بكشت و بر دار كرد و عبد العزيز بن حجاج و يزيد بن خالد القشيرى را هلاك كرد و ملك بگرفت . و مدت عمر ابراهيم سى و هشت سال و گويند چهل و شش سال « 1 » بود ، و مدت امارت او سه ماه و هفت روز بود .
ابو عبد الملك مروان بن محمد بن مروان الحكم -
مادرش ام ولد و گويند طروبه نام بود . و روز دوشنبه چهاردهم صفر سنهء سبع و عشرين و مائه ( 127 ) با او بيعت كردند در شهر حران از ديار مصر ، و در آن زمان جماعتى خلق را به خود دعوت مىكردند ، از آن جمله ضحاك بن قيس و عمر بن سعد بن العاص و عبد الرحمن ابن محمد بن الاشعث و يزيد بن المهلب بن ابى صفرة . و مدت ايشان اندك بود .
و در ايام او در سنهء تسع و عشرين و مائه ( 129 ) يحيى بن ابى كثير مولى على بن ابى طالب كرم اللّه وجهه كه اوزاعى ازو روايت كند [ 59 - پ ] وفات يافت ، و ابو مسلم خراسانى خروج كرد و روز عيد جامهء سياه پوشيد و به نام ابراهيم بن محمد بن على بن عبد اللّه « 2 » بن عباس خطبه كرد و او را ابراهيم الامام خواندند .
چون دعوت بنى عباس در خراسان آشكارا شد ، ابراهيم از مكه روى به كوفه نهاد و با وى جماعتى از قريش به كوفه رفتند . مروان آگاه شد ، كس فرستاد تا در عقب ايشان برود و سفاح را به نزديك [ وى ] آورد ، از آنكه حديثى استماع كرده بود كه مصطفى صلى اللّه عليه و سلم فرموده است كه بعد از صد و اند سال از هجرت من
هامش
( 1 ) - با : سى و شش سال .
( 2 ) - م : ابراهيم بن على بن محمد بن عبد اللّه . متن از « با » ، و ر ك : يعقوبى 2 : 300 ، 307 و موارد ديگر .