چمن اول از روضهء بيست و پنجم در ذكر ايلغار فرمودن حضرت اعلى و بقتل آوردن يادگار محمد ميرزا
به حكم كريمهء :
عَسى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئاً وَ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ ،
اى بسا پريشانى كه در ضمن اسباب جمعيتها جمع باشد ، و بسيار نگرانيها كه منتهى باصناف شادمانيها و « 1 » [ كامرانيها ] شود ، سپاه خزان هرپيرايهء باغ و بستان كه بغارت برد ، مواكب شاه ربيع از آن بيشتر و بهتر بازآورد ، و هر مرارت فراق كه مذاق جان را تلخ گرداند ساقى افضال الهى عوض آن صد شربت شيرين شادمانى بكام لبتشنگان بيابان طلب رساند ، باديهپيمايان كعبهء مقصود ، و متعطشان بوادى آمال بعد از طى منازل تعب ، و قطع مراحل كرب بوصال حرم ، و زلال زمزم فايز گردند ، و مزمنان بستر ناكامى پس از تجرع كؤس درد نامرادى و احتمال مشقت « 2 » احتما بدرجات صحت انتما يابند ،
« 3 » [ للشيخ ] نظامى [ قدس سره ] :
چو وقت آيد كه اقبال اندر آيد * باستقبال حاجتها برآيد
موافق شد چو با انديشه تقدير * در آن انديشه حاجت نيست تدبير
هامش
( 1 ) - مج : شادمانيها و كامرانيها شود .
مك : شادمانيها شود .
( 2 ) - احتما : احتماا المريض : امتنع ، و احتمى منه : اتقاه .
( 3 ) - مج : للشيخ نظامى قدس سره .
مك : نظامى .