بر همهء عالميان سيما اهالى خراسان واضح گشت ، و زبانها بدعاء مزيد دولت و نصرت حضرتش جارى شد .
و هم در آن تاريخ كه سنهء ثلث و سبعين و ثمانمايه بود حضرت اعلى نقش سكهء تنكه را باسم « بهبود » حكم فرمود ، و زرها بسكهء « بهبود » رايج گشت ، و در آن فرصت مؤلف را مناسب وقت شعرى اتفاق افتاده بود تخلص اين بيت است :
ناميا گر سكهء بهبود ميخواهى برو * روى چون زر بر جناب خسرو آفاق بين
حاصل الامر كه از ظهور اين حال دين نبوى و شرع مصطفوى از نو قانونى ديگر گرفت ، و آئينى ديگر يافت . و مرتقيان معارج سنت محمدى را رواج هرچه تمامتر حاصل آمد ، و طاعنان و منكران ملت را مالش و مذلت عظيم رسيد . لاجرم روزبروز رايت دولت حضرتش چون اعلام دين مبين رفيعترست ، و بنيان مذاهب اهل بدعت و ضلال ساعت بساعت وضيعتر ، و سر دعائى كه بر منابر اسلام بر زبان خطباى عالىمقام جارى است كه : اللهم انصر من نصر الدين و اخذل من خذل ؟ ؟ ؟
مصراع :
پناه دين خدا شد خداش باد پناه .