چمن اول از روضهء بيست و چهارم در ذكر وفات حضرت مهداعلى « 1 » فيروزه بيگم والدهء حضرت اعلى
چون اطراف مملكت از كدورت تعرض بعضى اعداء مصفى شد ، و حضرت اعلى ابو الغازى سلطان حسين ميرزا بر سرير سلطنت استقرارى يافت ، به حكم آنكه :
بيت :
هر جام مراد را كه بر دست نهم * گردون ز حسد خسى در آن اندازد
امرى موجع و المى مفجع از مكمن حوادث روزگار روى نمود ، و آن واقعهء هايلهء ناگزير والدهء مرحومهء حضرت اعلى : مهد عاليه فيروزه بيگم تغمده إله « كذا » بود ، كه چون حضرت همايون بر سرير خلافت ميمون انتما يافت ، و پرتو آفتاب دولت قاهرهاش ساحت مملكت را بانوار احسان منور ساخت ، والدهء آنحضرت كه سالها الم فراق چنين فرزندى حميده اخلاقى كشيده بود ، و در انتظار چنين دولتى و فرصتى زهرهاى محنت و ناكامى چشيده ، در وقتى كه اسباب حصول مطلوب منتظم گشت ، و حضرت اعلى تمامى اختيار و ملك و مال بحسن رأى فرخ مآل آن بانوى ستودهخصال مفوض داشت ، و بالغدو و الآصال ، برطبق مرويهء : من اصبح و له ابوان راضيان او احدهما فتحت عليه ابواب الجنان ، در خدمت و رضاجوئى حضرت والده سعى تمام ميفرمود ،
ع : ناگاه اجل ز در درآمد كه منم
و چهاردهم ماه محرم سنهء اربع و سبعين و ثمانمايه از محنتسراى پروحشت دنيا
هامش
( 1 ) - كذا ؟ .