تخطي إلى المحتوى الرئيسي

روزنامه خاطرات ناصر الدين شاه ( در سفر دوم فرنگستان ) ( فارسى ) — صفحة 18

مساهمون:

ص١٨
طرفين راه و اين صحراها دره تپه است ، اما بسيار نرم بىسنگ يا زراعت است ، يا سبز و گل زيادى ، زراعت ديم است ، اغلبى را هم حالا تازه مىكاشتند ، اصل زمين پوك و نرم و رطوبى است ، كوه بزگوش برف زياد دارد ، طول اين كوه ده فرسنگ مىشود ، پشت اين كوه محال سراب است ، خيلى از آنجا تعريف مىكردند و اين كوه هم همه جا الى قله‌ها از هر طرف اسب‌رو است . ارتفاعش نصف كوه البرز است ، يعنى قلهء هفت برار . خلاصه بعد از ناهار سوار اسب شده كالسكه نشستيم هى رانديم ، راه همه سرازير سربالا و بد است ، در حقيقت بيراهه را راه كالسكه ساخته‌اند ، البته الى منزل بيست دفعه پياده شدم ، سوار اسب شدم ، باز سوار كالسكه ، باد شديدى هم مىآمد ، بسيار اذيت مىكرد ، مردم خيلى خسته شدند و كسل و خيلى عقب ماندند ، يك ساعت به غروب مانده وارد منزل شديم ، ده صومعه بسيار باصفاست ، رودخانهء خوبى از ميان دره سبز پردرخت مىگذرد . اغلب درختان زردآلو است و بيد و سفيدارها دارد ، مثل درخت جنگلى . ده دستجرد بالاتر از اين ده واقع است . امروز در راه بعضى دهات ديده شد ، از اين قرار است : اونيك مال نظام العلماى تبريز ، خواجه‌ده ، كه ، چنا ، اشلق وزير خارجه كه بسيار ده خوب و باغات زياد دارد در دامنه در دره افتاده است ، رودخانه خوبى هم از آنجا مىآمد كه گذشتيم . كووه و غيره ، ورنجه نزديك منزل دست راست ده نه‌دولغ ديده شد [ 206 ]

روز چهارشنبه 20 [ ربيع الثانى ] :

ان شاء الله بايد به تركمان‌چاى رفت . صبح سوار شديم رانديم ، يك فرسنگ راه بود ، راهش شباهت به راه ديروز دارد ، هر ده ماهور است و كل زراعت ديم ، و تپه‌هاى نرم ،