بودند ، موزيك زدند ، سواره قزاق و مسلمان و غيره ، صاحبمنصبان از هر قسم خيلى بودند ، در راه نيمه راه منزل كمال احترام و خدمت را مىكردند .
روز جمعه 7 [ جمادى الاول ] :
بايد رفت به ايروان ، 87 ورس راه است ، صبح زود از خواب شيرين برخاستم ، چون راه دور بود حاضر شديم ، كالسكهها هم حاضر شدند ، سوار شديم ، رانديم خيلى راه كه رفتيم شبيه به دره بود ، يعنى طرفين راه كوه نزديك به جاده بود ، دست چپ باز دهات زياد بود ، اقرىداغ هم پيدا بود ، طرف چپ اما ابر و مه زيادى داشت ، نگذاشت تماشا كنم ، فرخ خان پيش ما نشسته بود ، به ارس امروز خيلى نزديك شديم اما در گودى بود ، رودخانهاش پيدا نبود ، تا رسيديم به صدرك كه ده حسين خان « * » سردار بوده است ، حالا خالصه است 22 ورس راه بود ، ده بزرگى است ، آبش رودخانه است ، از كوه مىآيد
هامش
* حسين خان قاجار قزوينى در حدود سال 1155 هجرى قمرى متولد شد . و چون در دوران وليعهدى فتحعلى شاه در فارس از غلامان خاصه بود ، پس از كشته شدن آقا محمد خان به دستگاه فتحعلى شاه راه يافته و در مشاغل مختلف خدمت مىكرد . وى در سال 1212 مأمور سركوبى صادق خان شقاقى شد و از سال 1215 كه جهت رفع اغتشاشات خراسان به آنجا مأمور شده بود الى سال 1221 با سمت سردارى سپاه در خراسان بود . حسين خان سردار در سال 1221 به جنگهاى روسيه اعزام شد ( ر . ك . جهانگير قائممقامى نامههاى پراكنده قائممقام ، تهران : بنياد فرهنگ ايران ، 1359 ، ص 378 ) و علاوه بر جنگهاى اول در جنگهاى دوم ايران و روسيه شركت داشت . پس از انعقاد عهدنامهء تركمانچاى كه روسها بنا به فصل دوازدهم آن عهدنامه كليهء املاك و متعلقات او و برادرش را ضبط كردند ، فتحعلى شاه حسين خان سردار را به حكمرانى خراسان مأمور نمود . وى تا سال 1245 در اين سمت باقى بود تا در اين سال به حكم شاه به تهران احضار و به حكومت فريدن و چهارمحال و سردارى ايل بختيارى مأمور شد و پس از چندى در همين سال ( 1245 ) در سن نود سالگى درگذشت . ( ر . ك . محمد حسن خان اعتماد السلطنه ، منتظم ناصرى ، به تصحيح محمد اسماعيل رضوانى ، تهران : دنياى كتاب ، 1367 ، ج 3 ، ص 1593 و 1598 ) .