وزيران - تعزيهگردان ، تعزيهخوان - صورت نعش
اما وزراى محدود مسؤول : ممتاز الدوله - مستشار الدوله - مؤتمن الملك - ذكاء الملك - نصر الملك - شهاب الدوله ( اسد اللّه ميرزا ) - امين الملك - حكيم الملك - محتشم السلطنه - مشار السلطنه - نصرة الدوله - قوام السلطنه - حاج مخبر السلطنه - صاحب اختيار - سپهدار اعظم ( سردار منصور سابق ) . شش نفر اولى به منزلهء تعزيهگردان و پانزده نفر آخرى تعزيهخوان هستند و اگر گاهى ديگرى داخل بوده از قبيل اشخاصى است كه موقتا صورت نعش مىشوند ، يا اشخاصى كه خودشان را به صورت عرب ساخته وقتى كه شمر و ابن سعد و غيره مشغول جنگ هستند اينها با نيزهها كه به دست دارند دور تخت تعزيه پياده مىدوند تا خاتمهء جنگ و تعزيه .
معين البكاء
در اينجا بىمناسبت نيست شرح حال معين البكاء مرحوم نوشته شود . معين البكاء شخصى بود در ايام ناصر الدين شاه و مظفر الدين شاه تعزيهگردان تكيهء دولت و تكاياى معتبر طهران و خانههاى اعيان .
اين آدم قدى متوسط داشت ، چهار شانه بود ، ريش جو و گندمى پهن بلندى داشت كه نوك آن را قيچى زده و تا بالا به يك اندازه بود . هميشه عباى مشكى مىپوشيد ، شلوار گشاد ، قباى بلند و شال سلسلهء پهنى مىبست . كفش او پاشنه خوابيده بود . عصاى بلندى دست مىگرفت كه هميشه چهار انگشت از سر عصا بيرون از كف دست او بود . خيلى باوقار راه مىرفت ، مگر در ايام محرم . هميشه چند نفرى هم از اعضا تعزيه دنبال سر او راه مىرفتند و گاهى در ايام عاشورا كه به چند تكيه بايد برود خودش سوار يابوى يرغه شده تاخت مىرفت و اگر تكايا نزديك به هم بود اعضاء تعزيه هم تغيير لباس نمىدادند .
با همان زره و كلاه خود و شمشير . مخالفخوانها با عمامه و عبا و عصا ، امامخوانها با لباسهاى زنانه ، سكينه و رقيه و زينبخوانها دنبال يابوى او در ميان كوچه و بازار از اين تكيه به آن تكيه تاخت مىكردند كه خيلى تماشائى و مضحك بود .
معين البكاء شبيه عضد الملك
اين آدم شباهت كاملى به مرحوم عضد الملك نايب السلطنه داشت و از آن وقتى كه اين مسئله را درست فهميده [ بود ] هرقدر نواقص آن از ريش و پشم و لباس بود مرمت نموده و طورى خود را شبيه ساخت كه هركس او را مىديد فرقى نمىگذاشت . در موقع