پسر مرحوم لسان الملك صاحب ناسخ التواريخ بعضى آرتيكلهاى كوچك در اين روزنامه مىدهد كه در مقام خودش خيلى مضحك است و تقريبا از بديهيات است . فى المثل .
سيگار غلط مشهورى است ، سيگارد صحيح آن است . سيگار به اصطلاح ما برگى آن را مىگويند كه از هاوان كوبا مىآورند . ملك المورخين . « كاغذ » غلط است « كاغد » صحيح آن است چنانچه مولاى روم عليه الرحمه گفته
گر نويسم شرح آن بىحد شود * مثنوى هفتاد من كاغد شود
ملك المورخين
فارسى سرهء آزاد مراغى
گفتار پارسى هم در پاورقى « ارشاد » حاجى ميرزا ابو القاسم خان آزاد مراغه كه از آدمهاى جديد اين عهد است درج مىكند كه براى هر اصطلاح و لغت امروز هم كلمهء فارسى ذكر مىكند كه شايد بعضى از آن صحيح و در كتب لغات فارسى ما ذكر شده باشد . اما بيشترش به نظر من اختراعى است و هيچ همچو لغتى ما در قديم نداشتيم .
براى نمونه چند لغت نوشته مىشود :
زاب يعنى صفات .
مهركها يعنى كتابها .
چاغ يعنى وقت .
رنگين يعنى بشر .
نوله يعنى كلمه .
واتى يعنى صرف .
فليواى يعنى شركت كمپانى .
فليواى كيودى يعنى شركت مادى .
فليواى چمى يعنى شركت معنوى .
ورزه يعنى نتيجه .
كرونيزهها يعنى نطقها .
توش نيرنود يعنى قوهء متفكره .
تسو يعنى ساعت .
نوسيره يعنى مباحثه .
فركار يعنى امر مهم .
داتستان يعنى دار الفنون .