مىدهم بعد نقدى . امروز صبح زوارك آمده بود فرستادم بيا حساب بده گفته بود تا به حساب غله رسيدگى نشود حساب نقدى را نمىدهم و حال آنكه همه وقت حساب جارى ماه به ماهى رسيدگى مىكند و آخر سال حساب غله . عصر فرستادم و گفتم اگر نيامد بياورندش . آمد و من تنها در اطاق بودم . معلوم شد پولها را به مردم داده يا سلف خريده . حالا ميل دارد حساب را معطل كند يا آن اسناد را به من بدهد . گفتم نمىشود . او هم گفت من حساب نمىدهم و بناى درشتى را گذاشت . من حقيقة طاقت نياوردم . وقتى كه رفتم بيرون ديدم آنچه قند هم در انبار بوده توى حياط چيده ، گفتند تقى اين كار را كرده . برخاستم با مشت و سيلى مقدارى به كله و صورت او زدم و گفتم او را ببرند اطاق حيدر قلى خان تا حساب بدهد . بيرون رفت زير دست ولى زده فرار كرد . من فورا بيرون آمده عقبش آدم فرستادم و آوردند ، اما كتك نزدم و حال آنكه واجب و لازم داشت . اين بود تفصيل امروز ما .
نوكرى گدائى است
حساب من هم تمام چك است و هيچ سختى ندارد . جز آنكه او خيالاتى دارد كه من نمىدانم و شايد از چندى قبل تهيه كرده زيرا عيال او چند مرتبه به كلفتها و زينب در حمام گفته است كه ما خيال نداريم الموت بمانيم . نوكرى گدائى است . ميرزا تقى خان با من مىرويم . يك دفعه گفته بود اينجا من نمىتوانم افاده كنم ، همه مرا پدرم را مىشناسند ناچار ميرزا تقى خان را طهران مىبرم كه آنجا افاده كنم ، لباس فرنگى بپوشم ، چه و چه كه تمام دال بر اين است تقى پولى دارد و مىخواهد طهران برود اين بازيها را هم درمىآورد كه اسناد او را من قبول كنم پولهاى نقد را ببرد يا تحمل كنم و او بيشتر منافع ببرد و هركارى مىخواهد بكند . تا امروز هم همچو تقلبات من از تقى نديده بودم .
گويا به واسطهء وصلت با الموتى است و الّا تقى سالهاى سال است نزد من است و تمام دارائى من از نقد و جنس صندوقخانه ، جواهر ، نقره ، طلا زير دست او بود . هيچوقت خيانتى نكرد . بارى انسان را تا دم مردن نمىشود شناخت . اما من شكر مىكنم خدا را .
بعد از مشروطه ما آقاها به قول مشروطهطلبها مفتخورها جلوى كار خود را گرفتيم و آن اطمينان كه سابقا به نوكرها داشتيم ديگر نداريم . حسابمان مرتب است كه در هرجا مىتوانيم بده يا بستان خود را مدلل داريم ، يعنى من خودم را مىگويم كه خيلى احتياط كردهام .
حالا از ما شيطانتر باشند ممكن است .