براى شواهد ديگر رك به مرزباننامه ( 14 ، 5 : 58 ، 9 :
162 ، 7 : 179 ، 21 : 224 ، 2 : 226 ، 1 ) ،
الاق
( 382 ، 14 ) - الاغ بمعنى قاصد و پيك ( قاموس پاوه دو كورتى در كلمهء « اولاغ » ) ،
الغ باربك
( 390 ، 8 ) يعنى حاجب كبير ، و اين لقبى است از القاب امرا و حجّاب ، الغ در تركى بمعنى كبير و بزرگ ( قاموس پاوه دو كورتى در « اولوغ » ) و بار بك يعنى امير بار و حاجب مثل دادبك يعنى امير داد
( minister of justice )
،
انجير
( 213 ، 10 ) بمعنى است
( anus )
،
انداخته
( 234 ، 20 ) بمعنى راز نهانى ، « انداختهء او دريده گردد » ( مرزبان نامه ص 255 ) ، اين كلمه ظاهرا از فرهنگها فوت شده است ،
انديشه ميسّر شدن
( 277 ، 16 ) يعنى كار برآمدن و مقصود حاصل شدن و فرصت بدست افتادن
( to get an opportunity )
،
اوميذ
( 215 ، 2 ، 16 : 314 ، 8 : 319 ، 7 : 342 ، 11 ) - امّيد ، ر ك به مرزباننامه ( 27 ، 8 : 113 ، 8 : 115 ، 8 : 122 ، 13 : 128 ، 2 ) ،
ايمه
( 326 ، 7 ) بمعنى هرزه و ياوه و بيهوده و ايمه بمعنى اينچنين و همچنين ( فرهنگ فولرس ) ،
باديذ آمذن
( 154 ، 6 : 403 ، 17 ) بمعنى پديد آمدن و ظاهر شدن ، براى شواهد ديگر رك به تذكرة الاولياء طبع نكلسون ج 2 ( 168 ، 12 :
229 ، 14 ) ، سفرنامهء ناصر خسرو طبع شفر ( 88 ، 14 ) ، مرزباننامه ( 2 ، 7 : 19 ، 13 : 41 ، 20 : 54 ، 19 : 79 ، 8 : 125 ، 22 :
218 ، 13 : 268 ، 12 ) ، جامع التّواريخ طبع كاترمير ( ص 228 ) ،
باربك و باربكى
( 365 ، 17 ، 23 : 367 ، 3 ) ، باربك يعنى امير بار و