فرهنگ كلمات و مصطلحات نادره
كه درين كتاب مستعمل شده است ،
ما بين قوسين ( ) شمارهء صفحه و سطر است ،
آتاش
( 8 ، 19 : 258 ، 7 : 279 ، 17 ) ، در تركى چغتائى بمعنى همنام است ( قاموس پاوه دو كورتى ) ، و در تركى عثمانى « آدداش » ميگويند ، آد بمعنى نام و داش يا تاش كلمهء مشاركت مثل خواجهتاش و خيلتاش و غير آن ،
آذين بستن
( 111 ، 16 : 270 ، 8 : 393 ، 11 ) ، يعنى آيين بستن ، تبديل ذال معجمه بياء مثنّاة تحتيّه در فارسى متداول است ، مثال ديگر پاذيز و پاييز است بمعنى فصل خزان ،
براى شواهد ديگر اين كلمه ر ك به مرزبان نامهء وراوينى طبع اوقاف گيب ( 215 ، 19 ) ، تأريخ جهانگشاى جوينى ج 1 ( 35 ، 2 :
146 ، 17 : 149 ، 8 : 161 ، 19 : 197 ، 18 ) ، تأريخ بيهقى طبع كلكتّه ( 357 ، 6 : 867 ، 8 ) :
آستين پوش
( 23 ، 4 ) ، آستين پوشيدن گويا كنايه از خضوع و احترام و تبجيل است چه اكنون نيز در ايران براى خضوع در مجلس بزرگان و اكابر حتما بايد آستين عباى خود را پوشيد ( ميرزا محمّد قزوينى ) ،
آغاجى
( 98 ، 4 : 117 ، 3 ) ، ر ك بص 98 ح 3 ، اين كلمه بسيار مستعمل است در تأريخ بيهقى ( ص 584 ، 634 ، 635 ، 747 و غير آن ) ،