بزرگان گفتهاند منادمت ملوك [ را ] احترام تمام بايذ و بر اقتحام اقدام ننمايذ و تا سخن در نخواهند نگويذ و بهر محال سوال نكنذ ، و انبساط در مجالس ملوك حطّ رتبت و هتك حرمت آورذ ، و رخ بپاذشاه بايذ داشت و گوش بر اشارت او گماشت و بهرچه گويذ چشم بر لب او نهاذن و خاطر باز آن سخن داذن و تازهروى بوذن بهر تلخ و شيرين كه شنوذ ، و نديم نيكوروى خوش « 1 » خوى بايذ تا « 2 » از ديذنش « 3 » ملال نيفزايذ ، مثل : حسن اللّقاء يزيد فى الاخاء ، و گفتهاند نديمى را كسى بايذ كه وزارت را بشايذ بزرگى مهذّب الاخلاق آراسته بانواع علوم و از هر فن او را معلوم تاريخ « 4 » ملوك خوانده و شعرها ياذ گرفته و آداب پاذشاهى « 5 » از بزم و رزم و بار و شكار « 6 » دانسته تا « 7 » هروقت « 8 » نكتها با ياذ « 8 » پاذشاه دهذ و او را رسم و راه آموزذ ، و بايذ كه تمالك « 9 » و تماسك در ميان قومى كه لا يعرف و لا يعرف بتوانذ و بر اخلاق هرچ وقوف ندارذ بكمال عقل و وفور فضل بذان رسذ ، و معرفت عقل مردم و اندازهء كياست بهشت « 10 » خصلت « 11 » حاصل آيذ « 12 » نخست « 13 » رفق و حلم دوّم صيانت ذات و خويشتن « 14 » شناسى « 15 » سوّم طاعت پاذشاهان در تحرّى « 16 » رضا و طلب فراغ چهارم محرميّت « 17 » دوست بشناختن « 18 » و جاى راز انداختن « 19 » پنجم در كتمان « 20 » راز خوذ و مردم بغايت برسذ « 21 » ششم رضاى مردم جستن و چاپلوسى نموذن بر درگاه سلاطين و اصحاب مناصب را بدست آوردن هفتم قدرت بر زبان و حفظ لسان و سخن به قدر حاجت گفتن هشتم در محافل خاموشى شعار خوذ ساختن ، هركه بذين هشت خصلت متحلّى شوذ بر حاجتها پيروز
هامش
( 1 ) ن ا : خوس
( 2 ) ن ا : و
( 3 ) ن ا : ديذس
( 4 ) ن ا : تاريخ ؟ ؟ ؟
( 5 ) ن ا : باذساهى
( 6 ) ن ا : سكار
( 7 ) ن ا : تا ؟ ؟ ؟
( 8 - 8 ) ن ا : نكتها با ياذ ؟ ؟ ؟
( 9 ) ن ا : تمالك ؟ ؟ ؟
( 10 ) ن ا : بهست ؟ ؟ ؟
( 11 ) ن ا : خصلت
( 12 ) ن ا : آيذ ؟ ؟ ؟
( 13 ) ن ا : نخست ؟ ؟ ؟
( 14 ) ن ا : خويشتن
( 15 ) ن ا : سناسى
( 16 ) ن ا : تحرى ؟ ؟ ؟
( 17 ) ن ا : محرميت ؟ ؟ ؟
( 18 ) ن ا : بسناختن ؟ ؟ ؟
( 19 ) ن ا : انداختن
( 20 ) ن ا : كتمان ؟ ؟ ؟
( 21 ) كذا فى ن ا و ظاهرا « رسيدن » بايد باشذ بصيغهء مصدر