باز ايستاذند ، سلطان هنوز برى بوذ خاتون « 1 » با وى موافقت ظاهر بكرد تا سلطان بدار الملك همذان آمذ و خواجه عزيز بوزارت دست بوس كرد « 2 » ، و امير اسفهسلار عزّ الدّين صتماز و شرف الدّولة ابهرى دست بوس كردند و امراى ديگر به خدمت آمذند ، شعر « 3 »
ز هر سو لشكرى نو مىرسيذند * بگرد شاه « 4 » صف برمىكشيذند
چو لشكر جمع شذ در پرّهء كوه * زمين تا گاو مىناليذ از انبوه
اهل شهر همذان از ميان جان دعا مىكردند و نشاط آوردند ، برفى عظيم مىبريذ « 5 » سلطان روى به شهر آورد و امير سيّد فخر الدّين علاء الدّولة زمين بوسيذ و نزول را سراى رياست پيش « 6 » كشيذ ، شعر « 3 »
f . 136 a
بسلطان گفت كاى شاه اى خذاوند « 7 » * نه من چو [ ن ] « 8 » من هزارت بنده دربند
ز تاجت « 9 » آسمان را بهرمندى * زمين را زير تختت « 10 » سربلندى
اگر تشريف شه ما را نوازذ * كمر بندذ رهى گردن فرازذ
وگر بر فرش « 11 » مورى بگذرذ پيل « 12 » * فتاذ « 13 » افتاذهء « 14 » را جامه در نيل
بذو گفتا چو مهمان مىپذيرى * بجان آيم اگر جان مىپذيرى
فروذ آورد سلطان را بكاخى * كه گويى بوذ از فردوس شاخى
سرابى بر سپهرش « 15 » سرفرازى * دو ميدانش « 16 » فراخى و درازى
فرستاذش بدست عذر خواهان * چنان نزلى « 17 » كه باشذ رسم شاهان
نه چندانش خزانه « 18 » پيشكش « 19 » كرد * كه بتوان « 20 » در حسابش دست خوش كرد
هامش
( 1 ) ن ا : خاتون ؟ ؟ ؟
( 2 ) چهاردهم رمضان سنهء 583 ( ذيل ابى حامد )
( 3 ) از خسرو شيرين نظامى در « رسيدن خسرو و شيرين به يكديگر » ( خمسه طبع طهران ص 85 )
( 4 ) خمسه : هردو
( 5 ) كذا فى ن ا و الظّاهر « باريذ » ،
( 6 ) ن ا : پيس ؟ ؟ ؟
( 7 ) خمسه : بخسرو گفت شيرين كاى خداوند
( 8 ) ن ا : حو
( 9 ) ن ا : تاجت ؟ ؟ ؟
( 10 ) ن ا : تختت ؟ ؟ ؟
( 11 ) ن ا : فرس
( 12 ) ن ا : پيل ؟ ؟ ؟
( 13 ) ن ا : فتاذ
( 14 ) ن ا : افتاذهء
( 15 ) ن ا : سهرس
( 16 ) ن ا : ميدانس
( 17 ) ن ا : نزلى ؟ ؟ ؟
( 18 ) ن ا : خزانه ؟ ؟ ؟
( 19 ) ن ا : پيشكس ؟ ؟ ؟
( 20 ) ن ا : بتوان ،