گر به زر جعفرى دستم نگيرى خسروا * بىنواييها و سرماها خورم من جعفرى
جعفر حدس زده است ، ولى استاد فروزانفر آخر مصراع دوم را بىجعفرى خوانده و نظر قزوينى را رد كرده است . نگارنده قرائت و نظر قزوينى را محتمل مىداند .
دربارهء اخلاق و خصال او نيز ظاهرا استاد فروزانفر مبالغه كرده و قول و مفاخرهء خود شاعر را حجت دانسته است . تشبيهات انتزاعى و خيالى ازرقى مورد انتقاد رشيد وطواط قرار گرفته است ، ولى توسعهء شيوهء او سرانجام موجب پيدايش سبك هندى شد . ديوان ازرقى دوبار در سال 1336 ش در تهران منتشر شده است ، يكبار به تصحيح استاد سعيد نفيسى به وسيلهء كتابفروشى زوار و بار ديگر به تصحيح و خط على عبد الرسولى به وسيلهء سازمان انتشارات دانشگاه تهران .
الفيه شلفيهء منظوم ازرقى امروز در دست نيست ، همچنانكه اثر ديگر او يعنى منظومهء سند بادنامهاش از ميان رفته است . اينك نمونهيى از شعر ازرقى :
بهار تازه ز سر تازه كرد لاله ستان * به رنگ لاله مى از يار لاله روى ستان
به شادكامى امروز داد خويش بده * كجا كسى كه به فردا پذيرد از تو ضمان ؟
مرا شراب گران ده ، كه عاقبت مستيست * اگر شراب سبك نوشم ، از شراب گران
همىبخندد نو نو به سبزه بر لاله * همى بگريد خوش خوش به لاله بر باران
بهسان غاليه دانيست لاله ياقوتين * نشان غاليه اندر ميان غاليهدان
ص 27 - مسعود سعد سلمان ( 438 - 515 ق ) ديوانش به وسيلهء شادروان رشيد ياسمى دوبار در 1318 و 1339 ش با مقدمهيى مشروح در شرح حال و تاريخ روزگار شاعر منتشر شده است . از چاپهاى ديگر ديوان مسعود سعد به گفتهء مشار چاپ سنگى تهران در 1296 ق در 312 ص وزيريست . از منابع اساسى در شرح حال مسعود سعد در زبان فارسى ، علاوه بر تواريخ ادبى و مقدمهء رشيد ياسمى ، امير مسعود سعد سلمان