تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ ادبيات ايران از فردوسى تا سعدى ( فارسى ) — صفحة 164

مساهمون:

ص١٦٤
مواد بسيار مهميست . نويسندگان معاصر و بعد از وى از اين كتاب بهرهء فراوان برده‌اند ؛ از قبيل ابن العبرى ، و ابو الفدا . تنظيم زندگينامه‌ها در اين كتاب الفباييست نه به ترتيب زمانى .

ابن ابى اصيبعه

ابن ابى اصيبعه ، مؤلف طبقات الحكما به سال 600 ق ( - 1203 م ) در دمشق زاده شد ، در همانجا و در قاهره تحصيل طب كرد و در جمادى الاول 668 ق ( - ژانويه 1270 م ) در زادگاهش درگذشت . پدرش نيز مانند وى به شغل طبابت مىپرداخت و به عبارت دقيقتر چشم پزشك بود . ابن ابى اصيبعه كه ابن بيطار پزشك و گياه شناس نامدار از جملهء استادان وى بود ، يك چند در قاهره رياست بيمارستانى را داشت كه صلاح الدين كبير بنيان نهاده بود . كتاب وى به وسيلهء آ . موللر در سال 1884 م در كونيگسبرگ چاپ شده و در 1882 م در مصر . نسخهء قديمى نفيسى از تاريخ الحكما كه در 690 ق ( - 1291 م ) استنساخ شده و در ميان نسخه‌هاى خطى شفر بوده ، اينك در كتابخانهء ملى پاريس نگهدارى مىشود . رسالهء مختصر و مفيد و وستنفلد به نام تاريخ پزشكان و طبيعدانان عرب -
Geschic hte der Arabischen Aerzte und Naturforscher
( گوتينگن ، 1840 ) به‌طور عمده براساس اثر ابن ابى اصيبعه قرار دارد .

محمد عوفى

اكنون محمد عوفى در معرض توجه ماست . او مؤلف لباب الالباب است كه اغلب موضوع نقل ما بوده ، و نيز نويسندهء مجموعهء بزرگى از حكايات به نام جوامع الحكايات و لوامع الروايات ، او نسبت خود را از عوف گرفته ، كه همچنان‌كه خود در جايى از مجلد اول كتاب اخير گويد ، منسوب است به عبد الرحمن بن عوف ، يكى از برجسته‌ترين صحابهء پيغمبر ، و عوفى خود را از اعقاب وى مىداند . اوان عمر وى بيشتر در خراسان و ماوراء النهر سپرى شده ، مخصوصاً در بخارا ،
تاريخ ادبيات ايران از فردوسى تا سعدى ( فارسى ) — صفحة 164 | ادوارد براون / فتح الله مجتبائى / غلام حسين صدرى افشار