تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دو سفرنامه از جنوب ايران ( فارسى ) — صفحة 75

مساهمون:

ص٧٥
دولت جاويد مدت و وصول مواجب در بندر مباركه مزبور متوقف ، و از آنجا حركت و روانه محال بندر آت شمالى گرديد .

وقايع بيست و سيم شهر محرم الحرام [ گذر از محال احمدى ]

بعد از حركت از بندر مباركه ابو شهر روانه محال احمدى ، اگرچه ممكن بود از كناره مشيله بندر ابو شهر روانه محال قريه عسكرى شد ، ليكن چون هنگام جزر و مد تمامت نواحى مشيله را آب فرو مىگيرد و حركت از آن راه خالى از خطر نيست لاعلاج از راه احمدى روانه محال عسكرى شد .

وقايع بيست و چهارم شهر مزبور [ محال عسكرى و قراء آنجا ]

بعد از حركت از احمدى روانه قريه عسكرى و قريه مزبور سمت چپ رودخانه رود حله كه آبش به مصداق « هذا عذب فرات » شيرين و گواراست افتاده و اين رودخانه آبش آب رودخانه جره و شاپور است كه در آنجا اتصال بهم مىرساند . و بسيار عميق و فرش آن سست است . و به جهت زراعت خود بند ساخته كه آب بالا آيد و اطراف قريه عسكرى به قدر شانزده پارچه ده است كه جنبين رودخانه واقعند . و دهات مزبورات از محالات بلوك رود حله است و زير حكم حاكم بندر مباركه ابو شهرند . و بعضى از دهات مذكور آباديش بسيار اندك است و نخيلاتش نيز اندك و پراكنده‌اند و اغلب زراعت آنها
دو سفرنامه از جنوب ايران ( فارسى ) — صفحة 75 | سيد على آل داوود