تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دو سفرنامه از جنوب ايران ( فارسى ) — صفحة 187

مساهمون:

ص١٨٧
برج منزل مستحفظين راه است . ابدا در اين راه به پل حاجت نيفتد . جلگه زرقان كه جزو حومه شيراز است در طول دو فرسنگ و عرض يك فرسنگ و نيم كمابيش در وسط كوهسارى است كه شمال آن معروف به كوه زرقان و مغرب به دنكله و مشرق به كله‌كا و جنوب به كوه توده . و در اين مسافت سواى قريه مشجر توده كه يك فرسنگى زرقان است و از جاده كنار افتاده است ، ديگر آبادى ملاحظه نشود . نوكر ديوانى ندارد . ميوه آن از شهر حمل شود . صنعتى جز ملكىدوزى كه خالى از امتياز نيست ندارند .

منزل چهل و يكم اردوى مبارك قريهء بندامير است

قريه بندامير در سمت شمال شرقى زرقان و در دامنه كوه معروف به كوه‌سياه و كنار رود سفيد موسوم به رود كربال واقع شده كه در آنجا سدى و پلى بر روى آن از بناهاى امير عضد الدوله ديلمى بسته شده طول سد يكصد و بيست ذرع عرض ريشه بيست ذرع عرض مردرو پل شش ذرع ارتفاع بر روى هم سيزده ذرع الى كف رود و سه نفس‌كش در سمت جنوب رود دارد كه يكى به درب آهنى موسوم و روبه گاو شير و بواسطه اين بند هشت نهر در محل بندامير جدا شده به مزارع كربال مىرود . شش نهر نيز برخاسته مىشود كه طراحين خود بندامير كه بيست و سه سنگ است گردانده و بعد جزو رود مىشود ، سواى اين بند پنج بند ديگر الى آخر كربال كه يكصد و بيست قريه و مزرعه است به فاصله‌هاى دو فرسنگى بسته‌اند كه اسامى آنها از قرار ذيل است :