است كه حال عمل مىشود . در سمت جنوب كوه برحمزه مذبوره كه جنوبى جلگه فيروزآباد است به فاصله سه فرسنگ در اين محل قطعه زمينى است موسوم به كنارسياه كه حال بلاسكنه است و سابق آبادى داشته است نرگسزارى است كه انواع نرگس در او هميشه موجود است و گاهى به اطراف حمل شود حتى به فرنگستان و در اين نقطه اشجار معروف به كنار موجود و فراوان است كه ثمر و برگ آن معروف و در حدود قلعهدختر كه شرح آن در تنگآب به عرض رسيد نيز مختصرى نرگس مصنوعى روئيده است ولى چندان اهميتى ندارد .
فاصله منزل چوگان خواجه الى كوشك فيروزآباد از راه وسط تنگ هللو و دره تنگآب و نقش زردشت و آتشكده مذكوره فوق معادل چهار فرسنگ و نيم تمام است و اگر همين راه را بخواهيم تعمير نمائيم بواسطه طول دو فرسنگ مسافت و احداث پلهاى هفتگانه مزبوره خرج آن گزاف و بواسطه طغيان رود فيروزآباد كه در وسط اين راه جارى است و سالى چند ماه مسدود شود خالى از فايدهتى است و بايد همان راه توپرو سمت مغرب اين دره كه موسوم به تخت گيلگ است و مخارج تعمير آن چهارصد و پنجاه تومان به قدر لزوم ساخت تا هميشه به كار آيد . نوع شكار از هر قبيل چه در چمن خواجه آهو و دراج ، و در تنگه هللو و تنگآب كبك زياد و قوچ و ميش و بز پازن ، و چه در جلگه فيروزآباد نيز آهو و در جنگل خوك در كمال زيادى است ، خصوصا كبك كوه آن خيلى زياد است . گل سرخ در فيروزآباد زياد است به نوعى كه مثل ميمند گلاب مىگيرند و به بوشهر حمل مىشود .
باغى بدون ديوار در جلگه فيروزآباد است كه چند درخت بزرگى تاريخى دارد و معروف است به باغ عضد الدوله ديلمى و خالى
دو سفرنامه از جنوب ايران ( فارسى ) — صفحة 184
مساهمون: سيد على آل داوود
ص١٨٤