تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دو سفرنامه از جنوب ايران ( فارسى ) — صفحة 185

مساهمون:

ص١٨٥
از صفاست و چند طاحونه در حدود كوشك ملاحظه ، باغى نيز ايلخانى طرح نموده معروف به بهادران كه همه نوع ميوه در آن غرس شده و تا كوشك نيم فرسخ فاصله دارد . و در جلگه فيروزآباد از غله و صيفى سواى برنج حتى ترياك و خربزه و هندوانه و غيره ديم نيكو به عمل آيد به اندازه كه معادل ثلث زراعت آبى ميسر گردد . فاصله فيروزآباد تا به خليج‌فارس بيست و پنج فرسخ است كه به بندر دير و تا شهر شيراز معادل هيجده فرسنگ است . شكار خرس و پلنگ در حدود كوه خرقه و برحمزه و غيره اغلب يافت شود و شكار كرده‌اند . مرغ بوقلمون در فيروزآباد تربيت شده . خروس اخته بسيار خوب به عمل آيد . در رود فيروزآباد ماهىهاى بزرگ كه از يك من متجاوز صيد شد و سفيد است و خالى از امتياز نيست . مسافت اين بلوك تا ميمند شش فرسنگ است . از كوه روش نو به گرمسيرات جنوبى مىروند .

منزل چهلم اردوى مبارك همايونى زرقان « 1 » است

زرقان كه از راه قشلاق فارس به آباده مىرود . قصبهء زرقان از شيراز چهار فرسنگ و سه ربع مسافت دارد خالصهء ديوان اعلى و سپرده به بيگلربيگى شيراز است مشتمل بر يك هزار و سيصد خانوار رعيت بومى كه دو ثلث آن زارع و يك ثلث مكارى كه تقريبا با سيصد رأس قاطر و الاغ كرايه‌كشى مىنمايند . تعداد نفوس آن قريب شش هزار نفر [ است ] . اين آبادى كه خانه‌هاى آن از خشت و گل خالى از استحكام
هامش
( 1 ) . در اصل همه‌جا « زرقون » نوشته شده است .