استوار ، پس از عبور از پل الى يك فرسنگ در امتداد جلگه سنگلاخ سختى است كه منتهى مىشود به دره و بند معروف به گور بهمن و از اين نقطه جنگل انبوه شروع مىنمايد و همهجا الى جلگه خواجه در يمين و يسار و عرض راه همراه است .
از گور بهمن راه سربالا مىشود تا سه ربع فرسنگ در دره بس سخت بالا مىرود تا به گردنه معروف به موك رسد و اين مكان منزل مستحفظين راه است و از آنجا الى قريه محقر موك كه تقريبا در جلگه جديد - الاحداث وسط جنگل واقع شده و قليل زراعت و خانوارى دارد رسند ، و پس از آن نيز راه رو به سرازيرى و سنگلاخ وسط جنگل نمايد و از دره بسيار كموسعت و سخت ممتد شود الى يك فرسنگ كه از امتداد جنوبى موك بگذرد محلى رسند موسوم به تنگزنجيران مىرود و در اين تنگه كمكم آبى پديد آيد و به قريه زنجيران كه در نيم فرسنگى تنگ زنجيران در سمت مغرب واقع شده و تمام اين امتداد الى دهنه تنگ مزبور جنگل بامنفعت معروف است كه از هر قبيل ميوه و نتيجه از او بدست آيد و راه عراده از كوار الى موك با اندك زحمتى ممكن است حركت نمايند و پس از آن از راه معروف پنبه كه از موك به سمت مغرب سير مىنمايد و در زير قلعه زنجيران با شاه راه وصل شود مىتوان على المعمول حركت داد ولى چنانچه راه مذكوره از كوار الى تنگ زنجيران مرمت شود كه قريب يكهزار و هشتصد تومان مخارج آن است البته براى حركت اردو و عابرى سبيل بعد منتج نتايج حسنه خواهد بود و خرج راه قريب سيصد تومان است ، اين فقره موقوف به حكم است .
و پس از عبور از تنگ زنجيران راه در امتداد جلگه هموار و سنگلاخ كه در اطراف آن ماهورهاى پست آبانداز نمودار است ممتد است الى قريه چوگان . نوع شكار از هر قبيل چه در جلگه كوار و چه
دو سفرنامه از جنوب ايران ( فارسى ) — صفحة 176
مساهمون: سيد على آل داوود
ص١٧٦