اصفهانى كه جزو بلوك خواجه واقعه در سمت جنوبى شرقى شيراز و فاصله آن تا شهر شيراز چهارده فرسخ و تا فيروزآباد چهار فرسنگ است . مسافت ما بين اين قريه و منزل كوار چهار فرسنگ و سه ربع است . جمعيت اين قريه هفتاد خانوار رعيت بومى و قريب به سيصد و پنجاه نفر جمعيت آن . حمام و طاحونه و تكيه داير دارد . آب آن از نهرى است كه از رود چمنىفقان كه از سمت جنوب آبادى مىگذرد و به فيروزآباد مىرود با كمال گوارائى . زراعت آن منحصر به غله و صيفى آن برنج ممتازى است كه مشهور فارس است . آذوقه به جهت عابرين هميشه موجود ولى به جهت اردو بايد از ساير دهات اين بلوك خواجه كه از قرار ذيلاند و در فاصلههاى نزديك اين قريه واقع شدهاند بايد تدارك شود : حسنىفقان - باباعربانين - قصر عاصم - اسمعيلآباد - سفيدويه - ابراهيمآباد - قلعهء جمارجان - زنجيره - سرجان .
باغات آن مشجر و باصفا ولى ميوه تابستانى جز قليل انگور و سيب و گلابى ندارد هواى اين قريه به قشلاقيت نزديك ، معدن برف در سه فرسنگى آن موجود . در اطراف آبادى چمنى بانزهت نمايان محل اردو در اطراف ده كه جلگه با آب و مسطح است انتخاب گرديد ، نوكر ديوانى ندارد . محل عبور ايل قشقائى در بهار و پائيز به جهت ييلاق و قشلاق از اين نقطه است . هيزم و سوخت آن از جنگل نزديك كوههاى اطراف است . امتداد راه پس از حركت از كاروانسراى كوار از قرار ذيل است : چون از منزل حركت نمايند تقريبا راه در طرف جنوب غربى است و ربع فرسنگ كه مسافت پيموده شد به رودى رسند موسوم به رود قراقاج و كوار كه در امتداد شرقى و غربى سير مىنمايد الى خضرقير و غيره و پلى محكم بدون تعمير بر روى آن
دو سفرنامه از جنوب ايران ( فارسى ) — صفحة 175
مساهمون: سيد على آل داوود
ص١٧٥