تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دو سفرنامه از جنوب ايران ( فارسى ) — صفحة 173

مساهمون:

ص١٧٣
شهر شيراز به سهولت حمل شود . هواى آن به نسبه به شهر خنك‌تر است ولى پشه بواسطه شلتوك‌كارى فراوان است طاحونه ندارد . اين قريه ملكى جناب قوام الملك است .

منزل سى و هفتم اردوى مبارك قريهء « كوار » است

بلوك كوار ملكى جنابان صاحب ديوان و قوام الملك و غيره ، قريه‌اى است مشتمل بر يكصد و پنجاه خانوار رعيت بومى و تقريبا ششصد نفر تعداد نفوس آن است . آبش از نهرى است كه از رود قراقاج از موضع تنگ بهمن برداشته مىشود و از يك رشته خشكه‌كار عبور نموده مزارع قريه را مشروب مىنمايد و خالى از گوارائى نيست . يك قطعه باغ بزرگ مشجر مثمر كه از هر قبيل ميوه تابستانى در او موجود است در جنب آبادى با كمال خضارت و نظارت مشاهده مىشود . از همان رشته قنات ده سنگ طاحونه گردش مىنمايد و داير است . حمام ندارد . هواى اين قريه به نسبه به منزل سابق بلكه از خود شهر سردتر و ييلاقيت آن غالب است . فاصله ما بين ده‌نو و كوار چهار فرسنگ و نيم مستقيم است . از ده‌نو الى يك فرسنگ و نيم كه سير شود راه در كمال تسطيح و صافى است و دهات « تفيهون » و « كوشك‌خليل » در يمين و « بيدزرد » در سمت يسار به فاصله ربع فرسنگ از جاده واقع شده‌اند و در اين مقدار طول در كنار جاده تمام زراعت آبى و چاهى است ، مقصود آنكه در اين قطعه آب يافت مىشود و آخر اين يك فرسنگ و نيم كاروانسرائى پديد آيد كه معروف به باباحاجى است . در زمستان محل قوافل فيروزآباد است و پس از آن تپه سنگى در جلو معلوم شود
دو سفرنامه از جنوب ايران ( فارسى ) — صفحة 173 | سيد على آل داوود