4 - محلهء دهدشت - جنوب « 1 »
خارج شهر
( در مشرق ) جبرى
در جنوب جبرى ظلم آباد دو محله ( ظلم آباد و ستم آباد ) . موقعى كه انگليسها در دورهء فتحعلى شاه به بوشهر حمله كردند ( موقعى كه هرات را قشون ايران گرفته بود ) براى جنگ با انگليسها اهالى بوشهر را از شهر كوچ داده و به نقاط فوق سكنى دادند و چون آنها جبرا و به ظلم و ستم به اينجا نقل كرده بودند لذا اسامى آن محلها را اينطور تسميه كردند .
در جنوب اين دو محلهء پودر .
جنوب شهر
فضاى بزرگى است كه از شرقى آن فضا دو محله است : محلهء جنوب شرقى :
شكرى - جنوب غربى : سنگى .
در مغرب سنگى : مفگعه .
جنوب سنگى : نىدى - جنوب نى دى : ليل - جنوب ليل : مقام - جنوب مقام :
تنگك - جنوب تنگك : مشيله .
مغربى جنوب سنگى : باغ ملّا .
بالاى آن : دو ميل راه - بهمنى .
بالاى بهمنى ريشهر - طرف شرق ريشهر امامزاده شاهزاده عبد المهيمن از اولاد على بن ابى طالب ( ع ) ، در زمان سلطنت معاوية بن محمد بن عبد الله از جانب مروان بن محمد حمار او را با اصحابش شهيد كردند كه يكى از آنها اولاد مالك اشتر و يكى از اولاد جابر بن عبد الله انصارى است . جنوب امامزاده محل ييلاق قونسول انگليس است كه نام او سبزآباد مىباشد .
از طرف شبه جزيره بوشهر طرف مغرب دريا واقع شده كه حاشيهء دريا چند ده است . دهات معروف او جفره - دواس - دسّگ كه انگليسها در آنجا تلگرافخانهء هند و اروپ دارند و يك دستگاه ماشين تصفيهء آب كه آب دريا را شيرين مىكند و يك كارخانهء چراغ برق كه يخ و ليموناد هم درست مىكند در آنجا موجود است و
هامش
( 1 ) . در جاى ديگر محلات بوشهر را چنين ذكر كرده بود :
1 - شنبهدى 2 - بهبهانى 3 - كوتى 4 - احمدى 5 - بازار 6 - چهار برج