[ دنبالهء 1105 و 1106 ] ذكر نقل پيكر نيكاختر و نعش مبارك باشكوه و فرّ نواب طوبى آشيان قدس مكان به دار المؤمنين قم
و به لوازم تعزيهء سيد شهداء قيام نمودن و آب و آش دادن و گستردن خوان موايد بىكران و گشادن دست تصدق و بذل و احسان و ترويح نمودن روح پرفتوح آن غريق بحار غفران ، به فاتحهء دعاى بىريا و تلاوت قرآن صلحا و اتقيا و طلبهء علوم و مؤمنان و مستحقين و گرسنهچشمان پريشان و نظم و نسق مضجع و مرقد ملايك آشيان ، به حفّاظ و خدّام و عملهء ضروريات آن آستان و بناى عمارت عرشبنيان چون به نحوى كه در خاتمهء احوال نواب طوبى آشيان قدسمكان مذكور است بعد از آنكه آن پادشاه حقانيت آيين ، به حقيقت كلام متين
« وَ إِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوانُ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ »
48 رسيد و گوش حقانيتنيوش ، نداى در كمال خفاى طبل بلندآواى « الرحيل الرحيل فان السفر طويل » شنيد و مرغ روح پرفتوحش طاير فضاى جنان و صيد چنگال 49 عقاب بىامان گشته ، علامة العلمايى مجتهد الزمان مولانا محمد باقر شيخ الاسلام اصفهان با ساير علماى اعلام زمان ، به تجهيز و تكفين ( 27 آ ) و نماز او در باغ گلدسته پرداختند 50 و علم دعاى اخلاص بر ذورهء سماء اجابت افراختند و عمارت آن باغ را به فروش ملوكانه و عودسوزها و مجمرهاى پادشاهانه آراسته ، صندوق نعش مبارك را ملبس به البسهء فاخره نموده در ميان عمارت بر روى قاليچهء مسندى گذاشتند و حفّاظ و قرّاء به تلاوت كلام الله و امراء و بندگان درگاه ، به گريه و ناله و آه مشغول گشتند . و تا سه روز فوج فوج از علما و امراء و ارباب مناصب و ملازمان و سادات و اعزه و اعيان به دعا و زيارت و خواندن فاتحهء استدعاى مغفرت آن سيار رياضجنت ، از درگاه غفار بىضنت ، مىآمدند و هر روزه سيصد قاب طعام به مسجد جامع برده به طلبهء علوم و مستحقين مىدادند .
و مقرر شد كه هر يك از امراء و ريشسفيدان سپاه ، جمعى از توابين خود را به سركردگى معتبرى به جهت نقل آن جسد منور به خاكفرج دار المؤمنين قم از دنس ، مطهر تعيين نمايند . و حسب الاشارة الرفيعه از قورچيان ، لطفعلى بيك قاجار دواتدار و از