مىكند از آب لطف مزرع 4 اميد سبز * آتش قهرش دهد خاك جهان را به باد
بر نسب ناميش مهر نبوت گواه * از حسب ساميش يافته شاهان مراد
شرع از او در رواج ، كامدِه تخت و تاج * افسر از او سرفراز ، تخت ز پابوس ، شاد
گشت ز سيلاب شهر جمله چُه مأواى جغد * تا ز عمارت كند زينت دنيا زياد
كرد چو يونان خراب ، قهر سكندر ز آب * معجزهء عيسوى روى به احيا نهاد
بعد خرابى بود رسم عمارت به دهر * پيش خردمند هست عقده كليد گشاد
ليك چنين شورشين در همه روى زمين * از پس طوفان نوح نيست جهان را به ياد
ديد چو آن را « منير » از پى تاريخ گفت * عامل سيلاب داد خاك صفاهان بباد 5
يادداشتها :
هامش
( 1 ) - اصل : كسف
( 2 ) - طه / 105
( 3 ) - طه / 106 ، 107
( 4 ) - اصل : مزوع
( 5 ) - از محاسبهء ماده تاريخ مزبور عدد 1110 ه . ق به دست مىآيد .